فرید، یکی از باشندگان کابل، پایتخت، می‌گوید که در هر گوشهٔ کابل ازدحام موترها وجود دارد و ساعت‌ها وقت انسان در راه ضایع می‌شود.
به گفتهٔ فرید، ازدحام موترها در گذشته نیز وجود داشت، اما در سال‌های اخیر بیشتر شده است. او باور دارد که گسترش نفوس در پایتخت، به‌ویژه برگشت شمار زیادی از مهاجران به این شهر، از عوامل این وضعیت است.
او می‌گوید: «مهاجرانی که از ایران و پاکستان آمده‌اند، نمی‌توانند کار دیگری انجام دهند و کار دیگری هم وجود ندارد؛ یا دکان باز می‌کنند یا تکسی می‌رانند. دکان پیدا نمی‌شود، اما شمار تکسی‌ها بسیار زیاد شده است.»
اما فرید می‌افزاید که کار ساخت جاده‌های جدید و همچنان گسترش جاده‌های قدیمی جریان دارد.
او گفت «کار در چهارراهی‌ها آغاز شده است و پل‌های هوایی می‌سازند. پل برکی را در نظر بگیر؛ ۹۰ درصد کار آن تکمیل شده و تنها ۱۰ درصد دیگر باقی مانده است.»
گفتنی است که کار ساخت پل هوایی برکی در ماه ثور سال ۱۴۰۴ خورشیدی آغاز شده بود. به گفتهٔ شاروالی کابل تحت کنترول حکومت طالبان، این پل در ماه ثور سال ۱۴۰۶ خورشیدی به بهره‌برداری سپرده خواهد شد.
خالد، رانندهٔ تکسی، نیز از ازدحام موترها و مشکلات ترافیکی در شهر شکایت دارد.
او می‌گوید: «در نزدیکی گلبهار سنتر ازدحام بسیار زیاد است. وقتی به شهر نزدیک می‌شوید، شهرنو شروع می‌شود و در آن‌طرف، چهارراهی شهید را کنده‌اند؛ ازدحام بسیار شدید است.»
افرادی که در این گزارش با آنان مصاحبه شده است، می‌گویند که هرچند پل‌های هوایی ممکن است در درازمدت مشکلات ترافیکی را کاهش دهند، اما در حال حاضر، به دلیل ساخت این پل‌ها، شماری از راه‌ها مسدود شده‌اند و مشکلات باشندگان کابل و رانندگان دو برابر شده است.
باور کن که در مدت یک ساعت نمی‌توانی از چهارراهی حاجی یعقوب به تایمنی برسی؛ این‌جا چنان ازدحامی است.فرید، باشندهٔ کابل
اما نعمت‌الله بارکزی، مشاور فرهنگی شاروالی کابل تحت ادارهٔ طالبان، پیش از این به رادیو آزادی گفته بود که آنان تلاش می‌کنند هنگام بازسازی جاده‌ها، مسیرهای بدیل را برای مردم فراهم کنند.
به گفتهٔ او، نزدیک به ۲۰۰ پروژهٔ ساختمانی در این شهر جریان دارد که بیشتر آن‌ها مربوط به جاده‌ها است و با تکمیل‌شدن‌شان، مشکلات ترافیکی تا اندازهٔ زیادی حل خواهد شد.
بارکزی به‌تازگی به رادیو آزادی گفته است که ساخت یک پل هوایی دیگر را نیز در فاصلهٔ میان چهارراهی میدان هوایی و چهارراهی صحت عامه در نظر دارند.
او گفت: «این پل هوایی به طول ۶۲۰ متر، از چهارراهی صحت عامه به طرف میدان هوایی ساخته می‌شود. عرض آن ۴۴ متر و ارتفاعش از سطح زمین نیز ۶ متر خواهد بود. این پل چهار رمپ دایروی خواهد داشت و برای چهارراهی میدان هوایی کابل ساخته می‌شود. در بخش‌های ابتدایی، سه خط رفت‌وآمد خواهد داشت، اما در مناطق مرکزی پنج خط رفت‌وآمد خواهد داشت. شاروالی کابل امیدوار است که در آیندهٔ نزدیک، کارهای اجرایی ساخت این پل را آغاز کند.»
انجنیران بخش توسعهٔ شهری و امور ساختمانی نیز بر این باورند که ساخت جاده‌ها و پل‌های هوایی برای کاهش مشکلات ترافیکی در شهرها بسیار مهم است؛ اما به باور آنان، راه‌های بدیل دیگری نیز وجود دارد که می‌توان از طریق آن‌ها ازدحام موترها را در شهرها کاهش داد.
از این میان، انجنیر راحت‌گل زیارمل می‌گوید که به‌جای ساخت جاده‌ها و پل‌های هوایی در شهری کوچک مانند کابل، که به گفتهٔ او هزینهٔ زیادی نیز دارد، باید روی تنظیم و بهبود سیستم کنترول ترافیک کار شود.
او گفت:
«ورود شمار بسیار زیاد موترها به کابل محدود ساخته شود. دوم این‌که رعایت نشانه‌ها، چراغ‌ها و علایم ترافیکی و اصول ترافیکی به‌گونهٔ اجباری بر رانندگان تطبیق شود. با این کار، ازدحام موترها و بی‌نظمی کاهش می‌یابد.»
آقای زیارمل می‌افزاید که ساخت جاده‌ها و پل‌های هوایی در برخی مناطق مرکزی و تاریخی، مانند اطراف ارگ و وزیر محمد اکبرخان مینه، به گفتهٔ او، به زیبایی شهر نیز آسیب می‌رساند.
گفتنی است که افزایش نفوس در کابل، پایتخت افغانستان، تنها مشکلات ترافیکی را به وجود نیاورده، بلکه بر دیگر خدمات عامه نیز فشار وارد کرده و مردم را با مشکلات روبه‌رو ساخته است.
بر اساس آمار سازمان مستقل «ورلد پاپیولیشن ریویو»، نفوس کابل که در سال ۱۹۷۹ میلادی حدود یک میلیون نفر تخمین شده بود، اکنون به حدود پنج میلیون نفر می‌رسد.
سازمان ملل متحد گفته است که ساحات ساخته‌شدهٔ شهر کابل در دهه‌های اخیر به‌گونهٔ قابل توجهی گسترش یافته‌اند؛ موضوعی که به برنامه‌ریزی توسعهٔ شهری و سرمایه‌گذاری نیاز دارد.