درحالیکه اکثر کاندید ها در انتخابات ریاست جمهوری افغانستان مبارزات انتخاباتی شان را از عقب مراکز حصار مانند پیش می برند و توسط موتر های رزهدار با مشایعت ده ها بادی گارد مسلح از جایی به جایی دیگر می روند، داکتر رمضان بشردوست همه روزه در کوچه های شهرکابل با همشهریان ملاقات می کند و مانند مسافرین عادی توسط سرویس به نقاط دور دست کشور سفر می کند.
بخش خبری رادیو آزادی در مورد زندگی و مبارزهء انتخاباتی آقای بشردوست می نویسد:
به عقیده اکثر ناظران مهم ترین انکشاف در مبارزات انتخاباتی ریاست جمهوری افغانستان، پیروزی نسبی وزیر سابق پلان داکتر رمضان بشردوست می باشد. بعضی ها او را بخاطر درستی و تقوی و بخاطرشیوهء زندگی درویش منشانه و پیغام های فراگیر او «گاندی افغانستان» می نامند.
نظر سنجی های اخیر نشان می دهد که داکتر رمضان بشردوست در بین کاندید ها در مقام سوم قرار دارد و ۹ درصد آن افغان های که می دانند به کی را دهند گفته اند که به داکتر بشردوست رای خواهند داد.
در حالیکه جنرال های قوای بین المللی و سیاستمداران افغانی تقریبا هر روز در مورد وخیم شدن وضع امنیتی کشور هوشدار می دهند، اما بشردوست با خیال راحت هر روز در کوچه های شهر کابل یا شهر های دیگر افغانستان در بین انبوه مرم قرار می گیرد . وی در هنگام سفر به شهر های دور دست به عوض استفاده از موتر سوزوکی کوچک اش، توسط سرویس های عادی سفر می کند و قبل از دیدار با مردم دردکان ها، خانه ها و یا میدان های شهر خمیه اش را که آنرا خیمه ملت می داند می گشاید .
داکتر رمضان بشردوست می گوید :
"من شخصاً د رهنگام سفر به ولایات کشور هیچ گونه احساس بې امنی نه می کنم. من اساساً کدام کاری نکرده ام. نه خون افغان ها را ریختانده ام و نه زمین کسی را به زور غصب کرده ام. من دربین افغانان دشمن ندارم. اما باید علاوه کنم که مردم د رهمه ولایات افغانستان ازنا امنی رنج می برند."
آقای بشر دوست این مطلب را هنگامی که در مرکز ولایت ارزگان تیرین کوت مشغول مبارزات انتخاباتی بود به خبرنگار رادیو آزادی بیان داشت.
ولایت ارزگان نقطهء مرکزی و مهم فعالیت های طالبان دانسته می شود و ناتو هم نیرو هایش را در ترین کوت از طریق هوا توسط هلیکوپترها اکمال می کند. زیرا راه های زمینی به سوی این ولایت پراز خطر می باشند.
بشر دوست که چهل وسه سال عمر دارد. بیست سال آنرا در در فرانسه سپری کرده و ازپوهنتون آنجا در رشته حقوق دکتورا گرفته است. وی مدت کوتاه د رحکومت رییس جمهور حامد کرزی به حیث وزیر پلان ایفای وظیفه کرده است.
ولی بشر دوست خیلی زود کابینه کرزی را ترک گفت. زیرا وی تقاضا می کرد که موسسات امداد رسانی بین المللی باید به حساب دهی کشانیده شوند. افغان ها فکر می کنند که این موسسات غیر دولتی یا اینجوها با فساد آلوده می باشند.
این اظهارات آشکار وی علیه فساد چنان بر محبوبیت او در بین مردم افزود که او در سال دوهزار وپنج میلادی، با تفاوت خیلی زیاد بررقیب انتخاباتیش به عضویت پارلمان افغانستان انتخاب شد.
داکتر رمضان بشردوست د رپارلمان افغانستان که تحت نفوذ جنگ سالاران قرار داشت، توانست صدای مردم تهی دست و محروم کشور را بلند کند. از آنروز به این سو وی د رمقابل عمارت پارلمان در یک خیمه زرد رنگ زندگی می کند.
همین خیمه امروز مرکز انتخاباتی وی می باشد. این شیوهء کار محبوبیت او را خاصتاً دربین ان عده افغان های که قشر حاکم سیاسی کشور را یک مشت افراد فاسد می دانند، افزوده است.
بروز سوم اسد در حالیکه در شهر خوست شش حملهء پیهم انتحاری صورت گرفت، آقای بشر دوست به مبارزهء انتخاباتی خود در آنجا دوام داد.
داکتر رمضان بشردوست تصاویر و اوراق انتخاباتیش را د ربرابر دو افغانی به فروش می رسانید تا بتواند از این طریق مبارزه انتخاباتی اش را تمویل کند.
ژورنالیست محلی «زاهد شاه انگار» به رادیو آزادی گفت:
"شیوه برخورد بی غل و غش و سادء او با مردم، یکجا با درویش منشی او توجهء مردم را بخودش جلب کرده است."
آقای انگار می گوید:
"او حقیقتا نمایندهء مردم است. من دیدم که وی همچون یک فرد عادی کشور درکوچه ها گشت وگذار می کرد. مردم این شیوه را می پسندیدند و به او احترام می کردند و به وی وعده می دادند که د رروز انتخابات به او رای خواهند داد. بشر دوست با کاندیدان دیگر خیلی تفاوت دارد. در واقع وی اولین کاندید است که به شهر خوست آمد و بدون هیچ گونه تشریفات وتعارفات با مردم ملاقات کرد."
برنامهء انتخاباتی و شیوه های حکومت داری آقای بشر دوست با تفصیل در ویب سایت او درج می باشد.
آقای بشر دوست به هرجایی که می رود، یک پیغام ساده را با خودش حمل می کند وبه مردم وعده می دهد که او یک حکومت منزه و پاک از فساد را تشکیل خواهد داد. همین وعده را او در سخنرانی انتخاباتی اش در خوست نیز به مردم داده، گفت:
"انشاالله ما یک حکومت دلسوز، پاک، دین دار وشامل وزرای کارشناس تشکیل خواهیم داد. هر وزیر این حکومت یک وطن پرست وکار شناس ساحه خودش خواهد بود و این وزرا به مشکلات هر ولایت، ولسوالی وقریه های افغانستان بطور جدا گانه رسیدگی خواهند کرد."
آقای رمضان بشر دوست ازدواج نکرده و همهء حیات خود را وقف سیاست های افغانستان کرده است.
داکتر رمضان بشردوست، بخش زیاد معاش ماهانه اش را که به دو هزار دالر می رسد، به فقرا و اشخاص نیازمند می دهد. مردم از اظهارات ضد فساد وضد جنگ سالاری وی به گرمی استقبال می کنند.
آن عده افغان های که در بیرون از کشور یعنی د راروپا، امریکا و یا کشور های خلیج زندگی می کنند، تا کنون برای مبارزات انتخاباتی آقای بشر دوست ۲۰ هزار دالر جمع آوری کرده اند.
رمضان بشر دوست مربوط اقلیت قومی هزاره می باشد. این اقلیت در طول تاریخ از برخورد های تبعض آمیز رنج برده است، اما بشر دوست هرگز در صحبت هایش به بی عدالتی های که با این گروه قومی صورت گرفته است وقع نمی گزارد. د رعین زمان وی با آنهای که می کوشند ازاختلافات قومی و زبانی برای اهداف سیاسی خودشان بهره برداری کنند، شدیدا مخالفت می ورزد.
بعد از یک دور مبارزهء انتخاباتی دردرهء بامیان، یک باشنده محلی بنام محمد جان ابراهیمی که ازاین پیغام بشر دوست خیلی تاثیر پذیرفته بود گفت:
"من به کسی رای می دهم که از تعصبات قومي، قبیلوی، زبانی و مذهبی مبرا باشد و فرق را بین ولایات افغانستان قایل نشود و به شخصی رای خواهم داد که همه افغان ها بشمول پشتون، ازبک، تاجک وهزاره را افغان بداند."
داکتر رمضان بشر دوست شاید در انتخابات افغانستان برنده نشود، اما عدهء زیاد به این عقیده اند که شیوهء سیاسی او به دموکراسی افغانستان نیرو می بخشید و به افغان ها روشن خواهد ساخت که تغییر سیاسی از راه های غیر خشونت آمیز نیز ممکن است.
برای شنیدن مصاحبهء اختصاصی رادیو آزادی با رمضان بشر دوست روی این متن کلیک کنید.
بخش خبری رادیو آزادی در مورد زندگی و مبارزهء انتخاباتی آقای بشردوست می نویسد:
به عقیده اکثر ناظران مهم ترین انکشاف در مبارزات انتخاباتی ریاست جمهوری افغانستان، پیروزی نسبی وزیر سابق پلان داکتر رمضان بشردوست می باشد. بعضی ها او را بخاطر درستی و تقوی و بخاطرشیوهء زندگی درویش منشانه و پیغام های فراگیر او «گاندی افغانستان» می نامند.
نظر سنجی های اخیر نشان می دهد که داکتر رمضان بشردوست در بین کاندید ها در مقام سوم قرار دارد و ۹ درصد آن افغان های که می دانند به کی را دهند گفته اند که به داکتر بشردوست رای خواهند داد.
در حالیکه جنرال های قوای بین المللی و سیاستمداران افغانی تقریبا هر روز در مورد وخیم شدن وضع امنیتی کشور هوشدار می دهند، اما بشردوست با خیال راحت هر روز در کوچه های شهر کابل یا شهر های دیگر افغانستان در بین انبوه مرم قرار می گیرد . وی در هنگام سفر به شهر های دور دست به عوض استفاده از موتر سوزوکی کوچک اش، توسط سرویس های عادی سفر می کند و قبل از دیدار با مردم دردکان ها، خانه ها و یا میدان های شهر خمیه اش را که آنرا خیمه ملت می داند می گشاید .
داکتر رمضان بشردوست می گوید :
"من شخصاً د رهنگام سفر به ولایات کشور هیچ گونه احساس بې امنی نه می کنم. من اساساً کدام کاری نکرده ام. نه خون افغان ها را ریختانده ام و نه زمین کسی را به زور غصب کرده ام. من دربین افغانان دشمن ندارم. اما باید علاوه کنم که مردم د رهمه ولایات افغانستان ازنا امنی رنج می برند."
آقای بشر دوست این مطلب را هنگامی که در مرکز ولایت ارزگان تیرین کوت مشغول مبارزات انتخاباتی بود به خبرنگار رادیو آزادی بیان داشت.
ولایت ارزگان نقطهء مرکزی و مهم فعالیت های طالبان دانسته می شود و ناتو هم نیرو هایش را در ترین کوت از طریق هوا توسط هلیکوپترها اکمال می کند. زیرا راه های زمینی به سوی این ولایت پراز خطر می باشند.
بشر دوست که چهل وسه سال عمر دارد. بیست سال آنرا در در فرانسه سپری کرده و ازپوهنتون آنجا در رشته حقوق دکتورا گرفته است. وی مدت کوتاه د رحکومت رییس جمهور حامد کرزی به حیث وزیر پلان ایفای وظیفه کرده است.
ولی بشر دوست خیلی زود کابینه کرزی را ترک گفت. زیرا وی تقاضا می کرد که موسسات امداد رسانی بین المللی باید به حساب دهی کشانیده شوند. افغان ها فکر می کنند که این موسسات غیر دولتی یا اینجوها با فساد آلوده می باشند.
این اظهارات آشکار وی علیه فساد چنان بر محبوبیت او در بین مردم افزود که او در سال دوهزار وپنج میلادی، با تفاوت خیلی زیاد بررقیب انتخاباتیش به عضویت پارلمان افغانستان انتخاب شد.
داکتر رمضان بشردوست د رپارلمان افغانستان که تحت نفوذ جنگ سالاران قرار داشت، توانست صدای مردم تهی دست و محروم کشور را بلند کند. از آنروز به این سو وی د رمقابل عمارت پارلمان در یک خیمه زرد رنگ زندگی می کند.
همین خیمه امروز مرکز انتخاباتی وی می باشد. این شیوهء کار محبوبیت او را خاصتاً دربین ان عده افغان های که قشر حاکم سیاسی کشور را یک مشت افراد فاسد می دانند، افزوده است.
بروز سوم اسد در حالیکه در شهر خوست شش حملهء پیهم انتحاری صورت گرفت، آقای بشر دوست به مبارزهء انتخاباتی خود در آنجا دوام داد.
داکتر رمضان بشردوست تصاویر و اوراق انتخاباتیش را د ربرابر دو افغانی به فروش می رسانید تا بتواند از این طریق مبارزه انتخاباتی اش را تمویل کند.
ژورنالیست محلی «زاهد شاه انگار» به رادیو آزادی گفت:
"شیوه برخورد بی غل و غش و سادء او با مردم، یکجا با درویش منشی او توجهء مردم را بخودش جلب کرده است."
آقای انگار می گوید:
"او حقیقتا نمایندهء مردم است. من دیدم که وی همچون یک فرد عادی کشور درکوچه ها گشت وگذار می کرد. مردم این شیوه را می پسندیدند و به او احترام می کردند و به وی وعده می دادند که د رروز انتخابات به او رای خواهند داد. بشر دوست با کاندیدان دیگر خیلی تفاوت دارد. در واقع وی اولین کاندید است که به شهر خوست آمد و بدون هیچ گونه تشریفات وتعارفات با مردم ملاقات کرد."
برنامهء انتخاباتی و شیوه های حکومت داری آقای بشر دوست با تفصیل در ویب سایت او درج می باشد.
آقای بشر دوست به هرجایی که می رود، یک پیغام ساده را با خودش حمل می کند وبه مردم وعده می دهد که او یک حکومت منزه و پاک از فساد را تشکیل خواهد داد. همین وعده را او در سخنرانی انتخاباتی اش در خوست نیز به مردم داده، گفت:
"انشاالله ما یک حکومت دلسوز، پاک، دین دار وشامل وزرای کارشناس تشکیل خواهیم داد. هر وزیر این حکومت یک وطن پرست وکار شناس ساحه خودش خواهد بود و این وزرا به مشکلات هر ولایت، ولسوالی وقریه های افغانستان بطور جدا گانه رسیدگی خواهند کرد."
آقای رمضان بشر دوست ازدواج نکرده و همهء حیات خود را وقف سیاست های افغانستان کرده است.
داکتر رمضان بشردوست، بخش زیاد معاش ماهانه اش را که به دو هزار دالر می رسد، به فقرا و اشخاص نیازمند می دهد. مردم از اظهارات ضد فساد وضد جنگ سالاری وی به گرمی استقبال می کنند.
آن عده افغان های که در بیرون از کشور یعنی د راروپا، امریکا و یا کشور های خلیج زندگی می کنند، تا کنون برای مبارزات انتخاباتی آقای بشر دوست ۲۰ هزار دالر جمع آوری کرده اند.
رمضان بشر دوست مربوط اقلیت قومی هزاره می باشد. این اقلیت در طول تاریخ از برخورد های تبعض آمیز رنج برده است، اما بشر دوست هرگز در صحبت هایش به بی عدالتی های که با این گروه قومی صورت گرفته است وقع نمی گزارد. د رعین زمان وی با آنهای که می کوشند ازاختلافات قومی و زبانی برای اهداف سیاسی خودشان بهره برداری کنند، شدیدا مخالفت می ورزد.
بعد از یک دور مبارزهء انتخاباتی دردرهء بامیان، یک باشنده محلی بنام محمد جان ابراهیمی که ازاین پیغام بشر دوست خیلی تاثیر پذیرفته بود گفت:
"من به کسی رای می دهم که از تعصبات قومي، قبیلوی، زبانی و مذهبی مبرا باشد و فرق را بین ولایات افغانستان قایل نشود و به شخصی رای خواهم داد که همه افغان ها بشمول پشتون، ازبک، تاجک وهزاره را افغان بداند."
داکتر رمضان بشر دوست شاید در انتخابات افغانستان برنده نشود، اما عدهء زیاد به این عقیده اند که شیوهء سیاسی او به دموکراسی افغانستان نیرو می بخشید و به افغان ها روشن خواهد ساخت که تغییر سیاسی از راه های غیر خشونت آمیز نیز ممکن است.
برای شنیدن مصاحبهء اختصاصی رادیو آزادی با رمضان بشر دوست روی این متن کلیک کنید.