به گفته آنان نبود امکانات شستشو و دسترسی به آب گرم، به ویژه در زمستان سرد، موجب شده است که خود وکودکان شان بیشتر در معرض بیماری های ناشی از سردی هوا، مانند سرماخوردگی، درد مفاصل و بیماری های جلدی قرار بگیرند.
بسیاری از مادران میگویند که مجبورند خود و کودکان شان را در تشناب سرد بشویند یا شستشو شان را برای روزها به تأخیر بیندازند.
عاطفه باشنده شهر مزار شریف ولایت بلخ که مادر چهار کودک زیر ۱۲ سال است در صحبت با رادیو آزادی خواهان باز شدن دوباره حمام های زنانه شد و افزود که این شرایط فشار روانی و نگرانی های روزمره او را افزایش داده است.
در گذشته که حمام میرفتیم خود ما و طفل های ما همانجا گرم حمام میکردیم حالا در تشناب یخ گاز را میمانیم هیچ گرم نمیشود
«گاز را در تشناب روشن میکنیم همانجا خرد و کلان حمام میکنیم، بخاری نیست وقتی طفل ها را پس از شستن زیرصندلی می خوابانیم طبعا که صد در صد سینه و بغل می شوند، همینطور برق هم نیست فقط روز یک ساعت میآید، مشکلات بسیار زیاد است، زودتر کدام مشکل را بگویم، در گذشته که حمام میرفتیم خود ما و طفل های ما همانجا گرم حمام میکردیم حالا در تشناب یخ گاز را میمانیم هیچ گرم نمیشود؛ زیرا از ترس این که بوی گاز بیرون نشود و نگیرد کلکین تشناب را نیمه باز می گذاریم.»
این زنان تأکید میکنند که حمام های زنانه نه تنها محل شستشو، بلکه جایی برای حفاظت از سلامت و امنیت کودکان و آرامش زنان بود و بسته ماندن آن باعث شده زمستانهای سرد و طولانی، زندگی روزمره زنان و کودکان را بسیار دشوار کند.
صفیه، از غرب شهر کابل، به رادیو آزادی گفت که بیشتر خانوادهها در افغانستان در خانه های خود حمام گرم ندارند و به حمام های خارج از خانه نیاز دارند.
کودکان ما در زمستان کاملا از سر و جان شستن بیزار اند آنان را بزور شستشو میدهیم، حمام های زنانه که بود خیلی برای مردم راحتی بود
«در خانه ای زندگی میکنم زیرزمینی و بسیار سرد است، تشناب بزرگ و بی نهایت سرد دارد، من آن را چگونه گرم بسازم، ناچار یک سطل آب را داغ کرده و حمام می کنیم، کودکان ما در زمستان کاملا از سر و جان شستن بیزار اند آنان را بزور شستشو میدهیم، حمام های زنانه که بود خیلی برای مردم راحتی بود، من هر وقت حمام میرفتم احساس آرامش میکردم، سبک می شدم هم آب فراوان بود هم محیط حمام گرم بود می توانستم با کودکانم به راحتی حمام کنم، اینها«طالبان» با بستن حمام ها ما را با بسیار مشکل روبرو ساخته اند ما نمی دانیم شکایت خود را به کی و به کجا بگوییم، که چرا حمام ها را بسته اند.»
حکومت طالبان به سلسله وضع محدودیت ها بر زنان در خزان ۱۴۰۱ حمام های عمومی زنانه را بست.
به گفتهٔ مسئولان حکومت طالبان این تصمیم بخشی از رعایت قوانین و «موازین اجتماعی و دینی» است.
آنان بدون توجه به امکانات واقعی تشناب ها از جمله داشتن آب گرم و فضای مناسب به ویژه در فصل های سرد سال در افغانستان ،مدعی شده اند که هر خانه حمام دارد و زنان میتوانند در خانه خود حمام کنند .
شماری از فعالان حقوق زن؛ اما میگویند که بسته بودن حمام های زنانه یکی از مشکلات جدی زنان در افغانستان است و تأکید می کنند که دوباره امکان دسترسی زنان به آن فراهم شود.
اگر حمام ها باز باشد زنان میتوانند با پول اندک به نظافت و بهداشت خود رسیدگی کنند
ناهید مسعودی یکی از این فعالان به رادیو آزادی گفت که بسته ماندن حمام های زنانه سلامت و آسایش زنان و کودکان را آسیب زده و بر زندگی روزمره و آرامش روانی آنان تأثیر منفی گذاشته است.
«در اصل این خلاف موازین دین و شریعت است اسلام تاکید به نظافت کرده و آن را جز ایمان دانسته است، بسته بودن حمام ها از جمله مشکلات جدی و حاد برای زنان به ویژه در این فصل سرما است، اگر حمام ها باز باشد زنان میتوانند با پول اندک به نظافت و بهداشت خود رسیدگی کنند بخصوص کسانی که در خانه بیمار اند برای شان بسیار مشکل است،خواهش ما اینست که برای بهبود شرایط مردم تلاش کنند و بگذارند که حمام ها بروی زنان باز باشند.»
برخی دیگر از فعالان حقوق زن از جمله فاطمه اعتمادی نیز به رادیو آزادی گفت که بسته شدن حمام های زنانه از سوی طالبان، فراتر از یک مشکل روزمره، زندگی و رفاه زنان و کودکان در افغانستان را تحت تأثیر قرار داده است.
به گفته او این شرایط فشارهای روزمره را افزایش داده و ضرورت دسترسی امن و پایدار به امکانات بهداشتی برای زنان را برجسته میکند.