یک پناهجوی افغان که در کمپ در حال بستهشدن «سیلیه یا کاس» در قطر، در انتظار انتقال به امریکا بهسر میبرد، میگوید برای بازگشت به افغانستان به او پیشنهاد پول داده شده است.
او که پروندهٔ مهاجرت «پی۱» امریکا را دارد، همراه با خانوادهاش از ۱۳ ماه به اینسو در این کمپ بسر می برد.
خواست مردم پول نیست، بلکه این است که یا به امریکا یا به یک کشور اروپایی منتقل شوند
او که بهدلیل حساسیت موضوع، نمیخواهد نامش در گزارش منتشر شود، در این باره به رادیو آزادی گفت: «دو تا سه ماه میشود که این پیشنهاد به همه داده شده است؛ اینکه اگر کسی بهگونهٔ داوطلبانه به افغانستان برگردد، مقداری پول بهعنوان کمک داده میشود، نه بهعنوان جبران خسارت. حدود ۱۵۰ تا ۲۰۰ نفر به همین شکل برگشتند، اما باقی افراد میگویند ما به این پول نیاز نداریم. ما را به هدف انتقال به امریکا از افغانستان به قطر آوردهاند، باید ما را به امریکا منتقل کنند. ما همهچیز خود را در افغانستان از دست دادهایم و این پول ناچیز درد مردم را دوا نمیکند. خواست مردم پول نیست، بلکه این است که یا به امریکا یا به یک کشور اروپایی منتقل شوند، چیزی که تا هنوز هم مشخص نیست.»
به گفتهٔ او، برای خودش بهعنوان شخص اول در پرونده مهاجرت خانوادگی ۴ هزار و ۵۰۰ دالر، برای همسرش یک هزار و ۲۰۰ دالر و برای کودکانش بین یک هزار تا یک هزار و ۱۰۰ دالر پیشنهاد شده است.
برخی دیگر از پناهجویان افغان ساکن این کمپ نیز به رادیو آزادی گفتهاند که مسئولان کمپ به آنان گفتهاند یا به کشورهای سوم منتقل میشوند و یا بهگونهٔ داوطلبانه با دریافت مقداری پول به افغانستان بازگردند؛ پیشنهادی که به گفتهٔ آنان قابل پذیرش نیست.
یک پناهجوی دیگر افغان که پروندهٔ مهاجرت «پی۲» دارد و او نیز نخواست نامش در گزارش نشر شود، میگوید بیش از یک سال است که همراه با خانوادهٔ سهنفرهاش در این کمپ، در انتظار انتقال به امریکا بهسر میبر،او نیز با توجه به این روند میگوید حکومت ایالات متحده باید به تعهدات خود عمل کرده و آنان را به امریکا منتقل کند.
امریکا با ما تعهد کرده؛ ما خود نرفتیم، بلکه آنها ما را آوردهاند، باید بر تعهداتشان بایستند
او مدعی است که جان او خانواده اش در افغانستان در خطر است: «تمام مراحل ما تکمیل شده بود و فکر میکردیم در یکی دو هفته از این کمپ به امریکا منتقل میشویم، اما تا حالا باقی ماندهایم. حالا به ما گفتهاند که در پایان ماه مارچ به یک کشور سوم منتقل میشویم، اما این کشور سوم مشخص نیست. در غیر آن، وضعیت برای ما بسیار دشوار خواهد بود، چون حاضر نیستیم به افغانستان برگردیم؛ شرایط برای بازگشت ما مناسب نیست. در افغانستان جای زندگی نداریم و مشکلات بسیار زیاد است. امریکا با ما تعهد کرده؛ ما خود نرفتیم، بلکه آنها ما را آوردهاند، باید بر تعهداتشان بایستند. در چنین زمان حساسی ما را اینسو و آنسو میفرستند و نمیدانیم چگونه برای فرزندانمان نان پیدا کنیم و سرنوشت ما چه خواهد شد.»
این پناهجویان میگویند دهها افغان دیگر پس از ماهها انتظار، پول پیشنهادی را پذیرفته و به افغانستان بازگشتهاند.
مقامهای امریکایی تا اکنون در این مورد اظهار نظری نکردهاند.
برخی پناهجویانی که از کمپ «سیلیه یا کاس» به افغانستان بازگشتهاند، میگویند آنان و شماری دیگر این پول را دریافت کردند و پس از ماهها انتظار در قطر، ناچار به بازگشت به افغانستان شدند؛ اما تأکید میکنند که در افغانستان کار ندارند و در شرایط نامناسب زندگی میکنند.
از میان آنان، یک دارندهٔ پروندهٔ مهاجرت «پی۲» امریکا که اکنون در کابل اقامت دارد و نخواست نامش فاش شود، به رادیو آزادی گفت: «به کسانی که به افغانستان برگشتند، تا اندازهای کمک شد، اما بعد این کمکها قطع گردید و برخی کسانی که برگشتند، هزینهٔ تکتشان را خودشان پرداخت کردند.»
همسر این فرد نیز به شرط افشا نشدن نامش در همین مورد گفت: «ما را ۱۸ ماه آنجا نگه داشتند. من آموزگار بودم، در این مدت منفک شدم. حالا نه به شوهرم تقاعد میدهند و نه من به وظیفهام برگشتهام؛ هر دو بیکار در خانه نشستهایم.»
این افغانها میگویند طی ۲۰ سال گذشته در بخشهای مختلف با امریکاییها کار می کردند و از سوی امریکا از افغانستان به این کمپها منتقل شدهاند و تاکید می کنند که اکنون باید به امریکا یا یک کشور اروپایی انتقال داده شوند.
تلاش کردیم نظر وزارت خارجهٔ امریکا را در مورد وضعیت و نگرانیهای این افغانها بگیریم، اما تا زمان نشر گزارش، الیزابت استیکنی، یکی از سخنگویان این وزارت، به پرسشهای رادیو آزادی پاسخ نداد.
با این حال، پیش از این مقامهای وزارت خارجهٔ امریکا تأیید کردهاند که شماری از افغانها را از این کمپ خارج میکنند.
رسانههای مختلف امریکایی و شرق میانه در ۱۴ و ۱۵ جنوری، به نقل از قانونگذاران امریکا و گروههای مدافع، گزارش دادند که وزارت خارجهٔ امریکا تصمیم دارد کمپ «سیلیه یا کاس» در قطر را تا «۳۱ مارچ سال روان» ببندد.
بر اساس این گزارشها، این کمپ که پس از بازگشت طالبان به قدرت در سال ۲۰۲۱ و در جریان تخلیهٔ هزاران افغان، برای متحدان پیشین امریکا اختصاص داده شده بود، اکنون حدود یک هزار و ۲۰۰ افغان در آن در انتظار انتقال به امریکا و تکمیل روند اسناد بهسر میبرند.
پاول کپور معاون وزیر خارجهٔ امریکا، ، نیز روز چهارشنبه در نشست استماعیۀ کمیتهٔ روابط خارجی مجلس نمایندگان امریکا تأیید کرد که واشنگتن پرداخت پول به این پناهجویان افغان را آغاز کرده و افزود که با کشورهای دیگر در مورد پذیرش «۱ هزار و ۱۰۰ تا ۱ هزار و ۲۰۰ افغان» در گفتوگو است؛ افرادی که اکنون در کشورهایی چون قطر، تحت سرپرستی حکومت امریکا قرار دارند و پس از فروپاشی حکومت پیشین افغانستان منتقل شده بودند.
پیش از این، شماری از اعضای کانگرس امریکا، بستن این کمپ را «آخرین اقدام بیپروای دولت ترمپ» خوانده و آن را حذف آخرین راههای باقیمانده برای اسکان امن این متحدان در امریکا و «خیانت عمیق» در برابر کسانی دانستهاند که در افغانستان در کنار امریکا ایستاده بودند.
این درحالی است که وزارت خارجهٔ این کشور در ۱۴ جنوری اعلام کرد روند صدور ویزه برای شهروندان ۷۵ کشور، بهشمول افغانستان، را متوقف میکند.
گفتنی است که دونالد ترمپ، رئیسجمهور امریکا، پس از بازگشت به قدرت در جنوری ۲۰۲۵، در کنار انتقاد از پالیسی های جو بایدن، رئیسجمهور پیشین امریکا، سیاست های سختگیرانهٔ ضد مهاجرت را در برابر شهروندان کشورهای مختلف، بهشمول افغانها، پیشنهاد و تطبیق کرده است.
ترمپ در دفاع از این اقدامات گفته است که روند مهاجرت به امریکا را تا زمانی متوقف میکند که از تأمین امنیت امریکا و حفظ داراییهای شهروندان امریکایی اطمینان حاصل نشود.
پس از بازگشت طالبان به قدرت در سال ۲۰۲۱ و خروج نیروهای بینالمللی بهشمول نیروهای امریکایی، بسیاری از افغانهایی که با نیروهای امریکایی یا نهادهای بشردوستانه کار میکردند و خود را در افغانستان مصون نمیدانستند، از سوی امریکا به کشورهای سوم، بهشمول قطر، منتقل شدند یا برایشان زمینهٔ انتقال فراهم شد؛ اما اکنون این افغانها در شرایط بسیار دشوار و با سرنوشت نامعلوم روبهرو هستند.