رونق کار خیاطان در آستانهٔ عید؛ یک خیاط: روزانه ۵۰ تا ۶۰ دست لباس مردانه می‌دوزیم

بلال ننگرهاری، صاحب یک خیاطی در کابل، به رادیو آزادی می‌گوید: "تقریباً ۲۰ نفر همرای ما کار می‌کنند. شاید بتوانیم روزی ۵۰ تا ۶۰ دست لباس آماده کنیم. برای لباس‌های ساده، اکنون طبق نرخ‌نامه‌که دولت تعیین کرده ۴۵۰ افغانی گرفته می‌شود و برای لباس‌های دارای دیزاین، قیمت آن به نوع دیزاین بسته‌گی دارد."

نه‌تنها در کابل، بلکه خیاطان در ولایت‌های دیگر افغانستان نیز در این ماه بیکار نیستند.

محمد سهراب یعقوبی، یک خیاط در شهر مزارشریف ولایت بلخ به رادیو آزادی می‌گوید، آن‌ها با کسانی‌که توان مالی ندارند نیز همکاری می‌کنند و از آن‌ها پول کمتری می‌گیرند: "این فصل کار است و کار و بار خوب است. کسانی‌که توان مالی ندارند، مثلاً لباسی را که برای دیگران به ۳۵۰ یا ۴۰۰ افغانی می‌دوزیم، برای آن‌ها به ۲۰۰ تا ۲۵۰ افغانی می‌دوزیم، فقط در حدی‌که مصرف مواد و مزد کارگران را تأمین کند."

سهراب می‌گوید که ۱۲ نفر با او کار می‌کنند و روزانه تا ۳۵ دست لباس می‌دوزند.

اما شماری از خیاطان زن می‌گویند که کار آن‌ها به این اندازه رونق ندارد.

یکی از آنان در ولایت غزنی که نخواست نامش در گزارش ذکر شود، به رادیو آزادی گفت: "کار زنانه چندان زیاد نیست. در این شب‌ها و روزهای نزدیک به عید، روزانه یک یا دو دست لباس می‌دوزیم. برای لباس‌های دیزاین‌دار ۲۵۰ تا ۳۰۰ افغانی می‌گیریم. برای عید آن‌قدر لباس دوخته نمی‌شود که برای مراسم عروسی دوخته می‌شود."

عید فطر و عید قربان، از جشن‌های مذهبی مسلمانان به شمار می‌روند.

به‌گفته فضل‌الهادی وزین، یکی از علمای علوم اسلامی، دوختن لباس نو برای این عیدها فرض یا واجب نیست، بلکه مستحب دانسته می‌شود.

با این حال، در افغانستان بسیاری از مردم که توان مالی دارند، به‌ویژه برای عید فطر لباس نو تهیه می‌کنند، در میان آن‌ها بیشتر کودکان به پوشیدن لباس نو علاقه دارند.

به‌گفته خیاطان مصاحبه‌شده در این گزارش، آن‌ها برای دوخت لباس کودکان نسبت به لباس بزرگسالان حدود ۱۰۰ افغانی مزد کمتری می‌گیرند، هرچند می‌گویند که از نظر کار تفاوت زیادی ندارد.