دشواری‌های مهاجرت؛ چرا فروزان مجبور شد که نیمه‌شب با کودکانش اسلام‌آباد را به مقصد شهر اتک پاکستان ترک کند؟

او می‌گوید که فشار پولیس و تهدیدهای صاحبخانه او را ناچار ساخت بدون دانستن مسیر و مقصد به سمت شهر اتک حرکت کند.

فروزان که برای طی مراحل پروندۀ مهاجرتش در پاکستان بسر می‌برد در صحبت با رادیو آزادی مدعی شد که ویزه داشت، اما با آنهم در ۸ مارچ سال جاری مجبور شد خانه‌اش را ترک کند:
"پولیس آمد گفتیم حالا بدست ما ویزه هم است گفت که همین ویزه پیش من لغو است، چهار بار پولیس آمد چند بار من در خانه پنهان شدم بالاخره گیرآمدم، خودم و کودکانم را بسیار زیاد زجر داد مرا گفت فقط ۲۴ ساعت برایت وقت می‌دهم اگر برآمدی خوب، در غیر آن دو سال به زندان می‌اندازمت و دخترت و سایر فرزندانت را هم جداگانه که هیچکدام با هم دیده نتوانید. بعد از آن صاحبخانه نیز گفت که اگر خانه را ترک نکنم، دوباره پولیس را خبر خواهد کرد."

او قصه اش را چنین ادامه داد:

"در پشت موتر باربری نشستم نمی‌فهمیدم که مرا از راه جنگل می‌برد یا من به کجا پناه می‌برم همینطور دست به دعا آمدم به شهر اتک؛ اما همین را هم نمی‌فهمیدم که خانه‌ام کجاست؟ بسیار زیاد قابل ترس و وحشت است که یک خانم که راه و مسیرش مشخص نیست و چهار طفل ۴ تا ۱۲ سال همراهش است و یک مرد با او نیست، در نیمه شب در جنگل سفر کند، یعنی حالت به حدی اضطراری و خراب است که هیچکس پروای کسی را ندارد."

فروزان افزود که هنوز هم با مشکلات زیاد روبه‌رو است و مخفیانه زندگی می‌کند.

زن مهاجر دیگر افغان در پاکستان که او نیز سرپرستی چهار دختر جوانش را به‌تنهایی بر عهده دارد و نخواست نامش در گزارش ذکر شود، به رادیو آزادی گفت که فشارها بر مهاجرین در اسلام آباد روزبه‌روز بیشتر می‌شد و او ناچار شد اخیراً آنجا را ترک کرده به پشاور برود، اما در حال حاضر هم در وضعیت نامشخص بسر می‌برد.

او افزود:

"از اسلام آباد به پشاور آمده ایم، بسیار در حالت جگرخونی، بی‌سرنوشتی و بی‌سرپرستی زندگی می‌کنیم. خداوند بر ما رحم کند، وضعیت در اسلام آباد بسیار خراب بود، (پولیس) ما را بیحد به تنگ ساخت فقط که مجرم بودیم می‌آمد، دروازه را تک تک می‌کرد و می‌گفت برآیید. مادرم زیاد تآکید کرد گفت بچیم بیا که خدا ناخواسته ترا با دخترانت نبرند و زندانی نکنند، اما وقتی که آمدم هم بی‌حد جگرخون شد، بیچاره سکته کرد."

میوند علمی، رئیس شورای مهاجران افغان در اسلام آباد نیز می‌گوید که تمدید ویزه برای مهاجران افغان از ماه‌ها به اینسو متوقف است و شرایط برای آنان در برخی شهرهای پاکستان از جمله اسلام آباد دشوار تر شده است.

"در شهرهای اسلام‌آباد و راولپندی مشکلات مهاجرین بی‌نهایت زیاد شده، بسیار به شکل بی‌رحمانه گرفتار، زندانی و اخراج می‌شوند. تعداد بسیار کم حتی حدود پنج درصد در شهرهای اسلام‌آباد و راولپندی مانده اند، همه به شهرهای ابیت آباد، پشاور و اتک رفته یا از مسیر چمن - سپین بولدک که باز اند به افغانستان رفته اند، هر شب می‌بینیم که پنج تا ده فامیل یکجا شده می‌روند در مجموع وضعیت مهاجرین بی‌نهایت خراب است."

با آنکه حکومت پاکستان به تازگی در بارۀ زندانی ساختن مهاجران افغان رسماً چیزی نگفته، اما پیش از این گفته که افغان‌هایی را اخراج می‌کند که ویزه یا سند قانونی اقامت نداشته باشند.

این زنان مهاجر افغان در حالی می‌گویند که برای فرار از فشارهای پولیس پاکستان به شهرهای دیگر این کشور از جمله پشاور رفته اند که شماری از نمایندگان مهاجران افغان در این شهر اخیراً به رادیو آزادی گفته اند که ده‌ها افغان از حدود یک ماه به اینسو در زندان‌های خیبرپختونخوا در بازداشت بسر می‌برند.

در این حال عبدالرازق عدیل، آگاه امور مهاجرت می‌گوید که طبق قوانین بین‌المللی باید جان، مال و آبروی پناهندگان در امان باشد و در غیر آن برخورد خشونت‌آمیز با آنان سبب ایجاد بحران‌های عمیق‌تر انسانی می‌شود.

او در صحبت با رادیو آزادی در بارۀ راه حل‌ها برای کاهش این مشکلات چنین گفت:

"تا زمانی که مهاجر به عنوان یک ابزار سیاسی دیده شود، این چرخۀ دردناک متاسفانه ادامه خواهد داشت. برای خروج از این وضعیت بسیار مهم است که تشکیل یک هیئت متشکل از نماینده‌های ملل متحد، نهادهای مستقل حقوق بشر و نمایندگان مهاجران برای نظارت بر رفتار پولیس حایز اهمیت است."

بر اساس گزارش کمیشنری عالی ملل متحد در امور پناهندگان (یو‌ان‌اچ‌سی‌آر) که در پایان سال گذشته میلادی منتشر شد، بیش از یک میلیون افغان در سال ۲۰۲۵ از پاکستان به افغانستان بازگشته‌اند.

آمار این سازمان نشان می‌دهد که نزدیک به دو میلیون مهاجر افغان هنوز در پاکستان اقامت دارند.

این ادارۀ ملل متحد حدود یک ماه قبل خبر داده بود که پاکستان روند اخراج مهاجران افغان را تشدید کرده است.

بیشتر در این باره:

پناهجویان افغان درپاکستان: پس از درگیری‌ های اخیر با فشارهای شدیدتری روبه‌رو شده ایم