ملل متحد روز چهارشنبه، ۲۶ حمل با نشر گزارشی همچنان اعلام کرد که بودجۀ اختصاصی این سازمان برای نیازهای اساسی بشردوستانه در افغانستان برای سومین سال متوالی افزایش یافته است.
گزارش ملل متحد در بارۀ افغانستان حاکی از آن است که بودجه برنامههای مربوط به نیازهای اولیۀ بشری زیر "چارچوب استراتژیک ملل متحد برای افغانستان ۲۰۲۳-۲۰۲۷ در سال گذشته به ۱.۷ میلیارد دالر رسیده که از خدمات اساسی، معیشت و تلاشهای بازسازی در سراسر افغانستان حمایت میکرد.
اندریکا راتواته، معاون سرمشنی ملل متحد در این گزارش گفته است: "میلیونها افغان از خدمات اساسی، فرصتهای اقتصادی و حمایتهای معیشتی بهرهمند شدهاند."
گزارش ملل متحد میافزاید که در سال گذشته بیش از ۳۴ میلیون نفر خدمات صحی دریافت کردهاند، بیش از ۴.۶ میلیون کودک با حمایت این سازمان در آموزش عمومی ثبتنام شدهاند و در کنار آن، حدود ۴۵۰۰۰ شغل پایدار ایجاد شده است که بیش از نیمی از آنها برای زنان است.
از سوی دیگر، دفتر زنان ملل متحد در افغانستان روز چهارشنبه در مورد زنانی که از پاکستان و ایران به افغانستان بازگشتهاند، اعلام کرد که تنها ۱۷ درصد از آنها قادر به کسب درآمد هستند. طبق گزارش همین اداره، تقریباً ۴۰ درصد از زنان بازگشته گفته اند که هیچ فرصت شغلی وجود ندارد که بتواند از مهارتهای آنها استفاده کند.
این درحالیست که سازمان عملیات حفاظت مدنی و کمکهای بشردوستانۀ اتحادیۀ اروپا روز دوشنبه، ۲۴ حمل اعلام کرد که بسیاری از افغانهایی که از ایران و پاکستان به کشورشان بازگشتهاند، خانه، درآمد و دسترسی به خدمات اولیه ندارند.
یکی از مهاجرینی که حدود شش ماه پیش از پاکستان به افغانستان برگشته، مدعی است که هیچ فرصت کاری وجود ندارد و تا به حال هیچ کمکی هم دریافت نکرده است.
او که به دلیل حساسیت موضوع نخواست نامش در گزارش فاش شود، به رادیو آزادی گفت:
"من یکی از مهاجرین مقیم کراچی پاکستان بودم و حال به کندز آمدیم، چهار ماه شده که بیسرنوشت و بیسرپناه هستیم. شمارۀ تیلیفون من را در مرز در سپینبولدک گرفت و در اینجا هم ثبت نام کردم، گفتند که تماس میگیریم، اما شش ماه شده که نه تماس گرفتند و نه کمکی کردند."
یکی دیگر از برگشتکنندگان هم که نخواست نامش در گزارش گرفته شود، به رادیو آزادی گفت:
میگفتند که موسسات کمک میکنند، اما هیچ کمکی به ما نرسیده است.
"در پاکستان تمام لوازم خانه را فروختم و تا نیمروز آمدم. فعلاً که بیکاری است و زندگی در افغانستان خیلی خیلی سخت است. میگفتند که موسسات کمک میکنند، اما هیچ کمکی به ما نرسیده است."
ملل متحد در گزارش خود گفته که با وجود ادامۀ کمکها در سال ۲۰۲۵، کاهش سطح کمکهای بشردوستانه، برگشت مهاجرین و بیجاشدگان داخلی، پیامدهای تغییرات اقلیمی و همچنین محدودیتهای عملیاتی، خانوادهها، بازارها و خدمات ضروری در افغانستان را زیر فشار قرار داده است.