حدیثه، ۴۰ ساله، از ولایت لوگر و مادر شش فرزند، میگوید که او با خانوادهاش پروندۀ رفتن به جرمنی را داشتند ؛ اما پس از نزدیک به پنج سال انتظار در پاکستان، چند ماه پیش به افغانستان بازگردانده شدند.
این خانم افزود که اکنون در کابل با خانوادهاش در یک خانۀ دو اتاقۀ کرایی زندگی میکند.
به گفته او، شوهرش بیش از ده سال با ملل متحد و برخی نهادهای خارجی مرتبط با جرمنی کار کرده بود و پس از بازگشت طالبان به قدرت، به پاکستان مهاجر شدند.
معاینات صحی هم انجام دادیم، اما بالاخره جواب دادند که ما این افراد را نمیتوانیم ببریم
«در اینجا بسیار در خطر بودیم، بعد به دفتر کمیشنری عالی سازمان ملل در امور پناهندگان ،یو ان اچ سی آر ، پناه بردیم و ما را به جرمنی معرفی کردند، جرمنی هم سالها ما را معطل نگه داشت، معاینات صحی هم انجام دادیم، اما بالاخره چند ماه پیش جواب دادند که ما این افراد را نمیتوانیم ببریم.»
حدیثه بیشتر گفت:
«با ،یو ان اچ سی آر ، تماس گرفته شد، اما نه ایمیل آمد و نه هیچ پاسخ رسمی که ما رد شدهایم. در نهایت پولیس پاکستان شبهنگام آمد و ما را از خانه بیرون کرد، تمام وسایل ما در آنجا باقی ماند و ما فقط با لباسهای تنمان اخراج شدیم.»
این زن افغان میگوید که شوهرش دو بار توسط پولیس پاکستان بازداشت شده و هر بار ۱۵ روز زندانی بوده که به گفته او لتوکوب نیز شده است، اما اکنون برای حفظ امنیت خود با هزینههای سنگین دوباره به تنهایی به آن کشور رفته است.
حدیثه افزود که نه تنها چهار دختر و دو پسرش از آموزش بازماندهاند، بلکه خودش که قبلاً معلم بود نیز بیکار شده، تمام دارایی و خانهاش را از دست داده است و اکنون با کمک همسایهها در شرایط بسیار محدود زندگی میکند.
یک زن هستم و در جامعهای که کار هم نمیدهند هیچ کاری از دستم ساخته نیست
«در اینجا زمستان آمد، هوا بسیار سرد بود و هیچ چیزی نداشتیم. از همسایهها کمپل گرفتیم، حتی نمیتوانستیم مشکل خود را با دوستان شریک کنیم چون وضعیت بدتر میشد. غذا نبود، کار نبود، من تنها یک زن هستم و در جامعهای که کار هم نمیدهند هیچ کاری از دستم ساخته نیست.»
او میگوید که یکی از پسرانش معلولیت دارد و هیچ نوع امکانات برای رسیدگی به او ندارد.
حدیثه از دولت جرمنی و سایر کشورهای پذیرنده پناهجویان میخواهد که وضعیت آنان را بهگونه دقیق بررسی کرده و پروندههای پناهندگیشان را بپذیرند.
سرگذشت حدیثه، داستان زندگی دهها افغان دیگر است که پروندههای پناهندگی در کشورهای مختلف دارند، اما از کشورهای همسایه ایران و پاکستان دوباره به افغانستان بازگردانده شدهاند.
پس از بازگشت طالبان به قدرت در افغانستان در تابستان سال ۱۴۰۰ خورشیدی، هزاران افغان که در دو دهۀ گذشته با نیروها و نهادهای خارجی در این کشور کار کرده بودند، به دلیل آنچه که نگرانیهای امنیتی خوانده اند برای طی مراحل پروندههایشان به کشورهای همسایه رفتند و اکنون با مشکلات جدی روبهرو هستند.
برخی پروندهها رد شده، برخی هنوز پاسخ دریافت نکردهاند و شمار محدودی نیز در حال طی مراحل هستند.
