به گفتهٔ شماری از بزرگان قومی کنر، این توافق آتشبس روز دوشنبه ۱۴ ثور میان سران قومی کنر در شرق افغانستان و بزرگان قومی باجور و مومند اجنسی در آن سوی خط دیورند صورت گرفته است.
اکنون که تصمیم ابلاغ شده، آتشبس قابل اجرا است.
برخی از آنان به رادیو آزادی گفتند که از سوی افغانستان ۲۵ تن و از باجور ۱۲ تن از بزرگان قومی در ناوهپاس ولسوالی سرکانو گردهم آمده و روی آتشبس دایمی توافق کردند.
حاجی میاداد یکی از اشتراککنندگان این نشست، روز سهشنبه ۱۵ ثور به رادیو آزادی گفت که این آتشبس با اعلام آن قابل اجرا است: «با ابلاغ این تصمیم، هر دو طرف آتشبس را پذیرفتهاند. از اینسو امارت اسلامی و از آنسو حکومت پاکستان با بزرگان قومی خود موافقت کردهاند. اکنون که تصمیم ابلاغ شده، آتشبس قابل اجرا است.»
این توافق آتشبس در حالی صورت گرفته که حملات هوایی و راکتی پاکستان بر کنر افزایش یافته بود.
در متن این توافق که در شبکههای اجتماعی نشر شده و از سوی بزرگان قومی امضا شده، آمده که نیروهای هر دو طرف به مواضع قبلی خود برمیگردند و پس از این حق تیراندازی بر یکدیگر را ندارند.
بر اساس این توافق، اگر از باجور و مومند به سوی کنر یا برعکس از کنر به آن مناطق تیراندازی صورت گیرد، مسئولیت آن بر عهدهٔ حکومتهای هر دو طرف، یعنی «پاکستان و امارت اسلامی» خواهد بود.
در مادهٔ سوم این توافق تأکید شده که هر دو طرف متعهد اند خانوادههایی را که در نتیجه درگیریها بیجا شدهاند، دوباره به مناطق اصلیشان برگردانند و اطمینان حاصل کنند که در صورت بروز درگیری، خانههای افراد ملکی هدف قرار نمیگیرد.
در مادهٔ دیگر آمده که هر طرف مسئول تأمین امنیت در قلمرو خود است؛ موضوعی که بر موقف پیشین طالبان در مورد وضعیت امنیتی پاکستان تأکید میکند.
ذبیحالله مجاهد، سخنگوی حکومت طالبان، تا زمان نشر این گزارش به پرسشهای رادیو آزادی در این مورد پاسخ نداده و مقامهای پاکستانی نیز تا هنوز واکنشی نشان ندادهاند.
با وجود کاهش نسبی تنشها در امتداد خط دیورند، در ماه اپریل پاکستان چندین بار بر مناطق مختلف کنر حمله کرد که در نتیجه آن شماری از افراد ملکی کشته و زخمی شدند.
در ۲۷ و ۲۸ اپریل، حکومت طالبان پاکستان را به حملات هوایی و توپخانهای بر مرکز کنر (اسعدآباد)، پوهنتون سید جمالالدین افغان و چند ولسوالی دیگر متهم کرد و گفت که در این حملات ۸ فرد ملکی کشته و ۹۷ تن دیگر زخمی شدهاند، اما پاکستان دست داشتن در این حملات را رد کرد.
اکنون دوباره به قریه خود برمیگردیم و زندگیمان را ادامه میدهیم.
در همین حال، شماری از بیجاشدگان ناشی از این درگیریها از توافق آتشبس استقبال کرده و میگویند که اکنون به مناطق خود بازخواهند گشت، اما از حکومت طالبان میخواهند در بازسازی خانههای ویرانشده به آنان کمک کند.
بشرگل بیجاشده از ولسوالی خاص کنر روز سهشنبه ۱۵ ثور به رادیو آزادی گفت: «این آتشبسی که به میانجیگری بزرگان قومی صورت گرفت، اقدام بسیار خوبی است. ما بسیار خوشحال هستیم. حدود یک ماه میشود که از منطقه خود بیرون شدهایم، اکنون دوباره به قریه خود برمیگردیم و زندگیمان را ادامه میدهیم. اما از حکومت میخواهیم در بازسازی خانههای ویرانشده با ما کمک کند، زیرا در این جنگها خسارات مالی زیادی دیدهایم.»
در عین حال، شماری دیگر از باشندگان کنر نیز ضمن استقبال از این اقدام ابراز امیدواری کردهاند که حکومتها به این تصمیم بزرگان قومی پایبند بمانند و آن را عملی کنند.
عبدالستار ایوبی، یکی از بزرگان قومی ولسوالی ناری کنر، به رادیو آزادی گفت: «بزرگان قومی هر دو طرف باید حکومتهای خود را قانع کنند که بر یکدیگر تجاوز نکنند و در صورت بروز هر نوع مشکل، از راه گفتگو آن را حل کنند و زمینه درگیری فراهم نشود. امیدوارم حکومتها در دو سوی خط به این تصمیمات متعهد بمانند.»
او که پیش از این در توافق آتشبس میان بزرگان قومی نورستان (کامدیش و برگمتال) و چترال سهم داشته، میگوید آن آتشبس تا اکنون پابرجا مانده و مشکلی در آن بهوجود نیامده است.
در ۲۴ حمل، راههای میان ولسوالیهای کامدیش و برگمتال نورستان و ولسوالی ناری کنر که نزدیک به دو ماه به دلیل درگیریها بسته بود، پس از برگزاری یک جرگه میان بزرگان قومی و علمای دینی دو سوی خط دیورند دوباره بازگشایی شد.
از ۲۶ فبروری سال جاری به اینسو، تنشها میان افغانستان تحت حاکمیت طالبان و پاکستان افزایش یافته که در نتیجه آن درگیریهای گسترده در امتداد خط دیورند رخ داده و همچنان پاکستان حملات هوایی را در چندین ولایت از جمله کابل انجام داده است.
بر اساس ادعای حکومت طالبان، در این حملات دستکم ۷۶۱ فرد ملکی کشته و ۶۲۲ تن دیگر زخمی شدهاند، اما پاکستان این ادعاها را رد کرده است.
با وجود تلاشها برای پایان دادن به این درگیریها از جمله برگزاری نشستهایی در ترکیه، قطر، عربستان سعودی و اخیراً در ارومچی چین، تا هنوز نتیجهٔ مشخصی به دست نیامده است.