ملل متحد میگوید در پنج سالگلی حاکمیت طالبان، ۲.۴ میلیون دختر در این کشور از آموزش متوسطه و عالی محروم شدهاند و این روند مانع بزرگ بر پیشرفت افغانستان است.
این سازمان روز شنبه، ۲۴ اسد، همزمان با پنجمین سال حاکمیت طالبان، در صفحه ایکس خود اعلامیهای منتشر کرد و با شعار «به دختران افغان اجازه دهید آموزش ببینند» گفت که افغانستان تنها کشور جهان است که در آن آموزش دختران و زنان پس از دوره ابتدایی ممنوع شده است.
این درحالیست حکومت طالبان تاکنون تنها از سوی روسیه به رسمیت شناخته شده است. محدودیتهای گسترده طالبان بر زنان و دختران از عوامل اصلی عدم رسمیت شناسی حکومت آنان از سوی جامعه جهانی دانسته میشود.
در واکنشهای جهانی به پنجمین سال حاکمیت طالبان، هیدر بار، معاون بخش زنان دیدبان حقوق بشر، شنبه در صفحه ایکس خود گفت که وضعیت حقوق زنان در افغانستان یکی از شدیدترین بحرانهای حقوق زنان در جهان است.
او افزود که واکنش ناکافی جامعه جهانی، حقوق زنان و دختران را در سراسر جهان با خطر جدی روبهرو میکند و به گروههای مسلح و حکومتها این پیام را میدهد که حملات گسترده علیه حقوق زنان ممکن است با واکنش اندک جامعه جهانی روبهرو شود.
سازمان عفو بینالملل نیز خواستار اقدامات جدیتر جامعه جهانی علیه طالبان شده است. بخش آسیای جنوبی این سازمان روز شنبه در صفحه ایکس خود از جامعه جهانی خواست برای پاسخگوکردن طالبان، اقدامات مشترک و قویتری انجام دهد.
عفو بینالملل گفته است که در پنج سال گذشته، نقض حقوق بشر در افغانستان ادامه داشته و طالبان بهگونه سیستماتیک حقوق زنان و دختران را محدود کردهاند. به گفته این سازمان، دسترسی زنان و دختران به آموزش، رفتوآمد، کار و انتخابهای شخصی بهشدت محدود شده و حضور آنان در اماکن عمومی نیز کاهش یافته است.
زنان و دختران افغان که از محدودیتهای طالبان آسیب دیدهاند، بارها از ناامیدی و نگرانی درباره آینده خود سخن گفتهاند.
یک زن از ولایت بغلان در پیامی که به رادیو آزادی فرستاده، میگوید که در پنج سال گذشته، طالبان با وضع محدودیتها بر زنان، آنان را سرکوب و خانهنشین کردهاند و به باور او، نسل آینده افغانستان با آینده نامعلومی روبهرو است.
از وقتی طالبان در افغانستان آمدند، خواهرم که معلم بود، از کار برکنار شد. خواهر کوچکترم هم تا صنف ششم در مکتب درس خواند، اما حالا با مشکلات زیادی روبهرو است و همیشه گریه میکند.
او میافزاید: «از وقتی طالبان در افغانستان آمدند، خواهرم که معلم بود، از کار برکنار شد. خواهر کوچکترم هم تا صنف ششم در مکتب درس خواند، اما حالا با مشکلات زیادی روبهرو است و همیشه گریه میکند. من هم از پوهنتون بازماندم و نتوانستم به تحصیلم ادامه بدهم.»
یک زن دیگر نیز در پیامی که به رادیو آزادی می گوید:
«پیدا کردن کار بسیار دشوار شده است و این یکی از مشکلات پیشرفت ماست. سهم زنان در ادارههای دولتی تقریباً به صفر رسیده است. نمیتوانیم کار کنیم و رفتوآمد ما به مکانهای عمومی محدود شده است. درهای مکتبها و دانشگاهها به روی ما بسته شده و نمیتوانیم به کورسها برویم. بنابراین در خانه ماندهایم. تمام حقوقی که اسلام، قرآن و قانون برای ما داده بود، از ما گرفته شده است.»
ریچارد بنت، گزارشگر ویژه سازمان ملل برای حقوق بشر در افغانستان، نیز وضعیت حقوق بشر، بهویژه وضعیت زنان و دختران، را بسیار نگرانکننده خوانده و گفته است که جامعه جهانی باید در هرگونه تعامل با طالبان، حقوق زنان و دختران را در اولویت قرار دهد.
بنت روز شنبه در بخشی از یک پیام ویدیویی در صفحه ایکس خود گفت: «وضعیت در افغانستان دشوار است، اما تغییرناپذیر نیست. تغییر ممکن است، اما به توجه مستمر، همبستگی و اقدام جامعه جهانی نیاز دارد.
پنج سال گذشته و در این مدت حقوق بشر، بهویژه حقوق زنان و دختران، بهگونه سیستماتیک نقض شده است. جامعه جهانی نمیتواند پنج سال دیگر را نیز از دست بدهد و این سرکوب را بهعنوان یک وضعیت عادی جدید بپذیرد. مردم افغانستان به چیزی فراتر از نگرانیهای ما نیاز دارند؛ آنها به اراده، همبستگی و اقدام ما نیاز دارند.»
بنت همچنین درباره تعامل جامعه جهانی با حکومت طالبان هشدار داد و گفت عادیسازی روابط بدون پیشرفت واقعی در زمینه حقوق بشر، خطر مشروعیتبخشیدن به حکومتی را به همراه دارد که به گفته او، بهگونه سیستماتیک تبعیض و حذف را دنبال میکند.
