یکی از دختران ورزشکار رشتۀ «امامای» در ولایت پروان که دلیل حساسیت موضوع از افشای نامش خودداری کرد به رادیو آزادی گفت:
«به ورزش عشق دارم و تلاش میکنم تمرینات خود را در خانه به طور منظم انجام بدهم ؛ اما
پس از بازداشت خدیجه احمدزاده در هرات از سوی طالبان، من به شدت نگران شدم
که مبادا روزی به سرنوشت او روبهرو شوم.»
خدیجه احمدزاده به تاریخ (۲۰ جدی) توسط نیروهای طالبان در هرات بازداشت شد.
وزارت امر به معروف و نهی از منکر حکومت طالبان به پرسشهای رادیو آزادی در این مورد پاسخ نداد ؛ اما به تازگی تأیید کرده که بانو احمدزاده بازداشت و به محکمۀ این گروه معرفی شده است.
سیفالاسلام خیبر، سخنگوی این وزارت در گفتوگو با بیبیسی گفته که خدیجه مقررات شرعی را نقض کرده است.
او افزوده است که چندین فرد دیگر نیز بازداشت شده و محاکمه خواهند شد.
با تلاشهای زیاد موفق به صحبت با خانوادۀ خدیجه احمدزاده نشدیم.
بر اساس گزارشها، خانم احمدزاده در هرات به آموزش دختران در رشتۀ تکواندو مشغول بود و توسط محتسبان امر به معروف و نهی از منکر طالبان در شهرک جبرئیل هرات بازداشت شدهاست.
یوسف سعیدی سخنگوی والی طالبان در هرات در پیوند به علت بازداشت و چگونگی وضعیت خدیجه احمدزاده، تا تهیه این گزارش به پرسشهای رادیو آزادی پاسخ نداد.
در واکنش به بازداشت خانم احمدزاده، فعالان شبکههای اجتماعی کمپاینی را برای آزادی این ورزشکار زن راهاندازی کردهاند.
بازداشت او نگرانیهای بینالمللی نیز به دنبال داشته است.
ریچارد بنت، گزارشگر ویژۀ سازمان ملل متحد برای حقوق بشر افغانستان، اخیراًخواستار آزادی فوری خدیجه احمدزاده شد و روی پایان «سرکوب سیستماتیک» فعالیتهای زنان در افغانستان تأکید کرد.
بیشتر در این باره: ریچارد بنیت خواستار آزادی فوری دو بانوی بازداشتشده از سوی طالبان در افغانستان شددر این حال، شماری از فعالان حقوق زن و حقوق بشر هم از افزایش محدودیتها بر زنان و دختران به ویژه ورزشکاران زن در افغانستان ابراز نگرانی کرده و خواهان مداخلۀ جامعه جهانی برای حل این مشکل در افغانستان شدهاند.
رقیه ساعی یکی از این فعالان در این باره رادیو آزادی گفت:
«افغانستان تحت حاکمیت رژیم طالبان به یک زندان به زنان تبدیل شدهاست
، حتی زنان در خانههای شان امنیت ندارند، سکوت جامعه جهانی واقعأ شوکه کننده است، در این وضعیت وحشتناک که مردم افغانستان به ویژه زنان افغانستان به سر میبرند، خواستار حمایت جدی و عملی جامعه جهانی از زنان افغانستان هستیم.»
این درحالی است که طالبان پس از حاکمیت دوباره بر افغانستان در تابستان سال ۱۴۰۰، محدودیتهای زیادی را بر زنان و دختران از جمله بر آموزش ، کار و رفتن زنان و دختران به پارکهای تفریحی و کلوپ های ورزشی وضع کرده است.
با گذشت بیش از چهار سال از بازگشت از طالبان به قدرت ، ملا هبتالله آخندزاده رهبر این گروه هنوز هم فرمانهای محدود کننده ای را برای سرکوب زنان صادر کرده و از وزارت امر به معروف و نهی از منکر طالبان میخواهد تا آنرا بالای زنان در سراسر افغانستان عملی کند.