یون‌دی‌پی: نزدیک به ۹۰ درصد خانواده‌های تحت سرپرستی زنان در افغانستان از نیازهای اساسی محروم‌اند

زنان کارگر در افغانستان

برنامهٔ انکشافی سازمان ملل متحد (UNDP) با اشاره به محدودیت دسترسی زنان به کار و منابع مالی می گوید که ۸۸ درصد از خانواده های تحت سرپرستی زنان در افغانستان از نیاز های اساسی زندگی محروم هستند.

(یو‌ان‌دی‌پی) با نشر گزارشی چهارشنبه ۲۲ دلو گفته که تنها ۷ درصد زنان در افغانستان در بیرون از خانه مشغول کار هستند.

در ادامه آمده که دسترسی رسمی به اعتبار برای کسب ‌و کار های کوچک و متوسط و تحت رهبری زنان بسیار محدود است.

به گفته گزارش در مجموع ۷۵ درصد شهروندان افغانستان در تأمین نیازهای اولیهٔ زندگی با ناامنی روبه‌رو اند.

در همین حال، شماری از زنان افغان می‌گویند پس از آن‌که کار آنان ممنوع شده، با مشکلات جدی اقتصادی، ناتوانی در تأمین مصارف روزانه و فشارهای شدید معیشتی روبر‌و شده‌اند.

مرسل، یک زن سرپرست خانواده در کابل، در گفت‌وگو با رادیو آزادی می‌گوید:

بعد از به قدرت رسیدن دوبارهٔ طالبان، اقتصاد من خیلی ضعیف شده است؛ کلاً مشکلات زیادی به‌بار آمده است. محدودیت که هیچ، اصلاً منابع مالی وجود ندارد.

«بعد از به قدرت رسیدن دوبارهٔ طالبان، اقتصاد من خیلی ضعیف شده است؛ کلاً مشکلات زیادی به‌بار آمده است. محدودیت که هیچ، اصلاً منابع مالی وجود ندارد. من وظیفهٔ خود را از دست داده‌ام و وقتی وظیفه نباشد، عاید و درآمد مالی هم نیست. از اکثر خانم‌ها درآمد مالی‌شان گرفته شده است.»

همچنان، یک زن دیگر از ولایت هرات که او نیز یگانه سرپرست سه کودک خود است و نخواست نامش در گزارش گرفته شود، می‌گوید که پیش از حاکمیت دوبارهٔ طالبان بر افغانستان کار می‌کرد و مصارف زندگی‌اش را تأمین می‌کرد، اما اکنون بیکاری زندگی او را به بن‌بست کشانده است:

«حالا هوا خیلی سرد است، چیزی برای خوردن نداریم. به‌خدا هیچ چیز نداریم؛ نه برنج، نه روغن، نه آرد. هیچ چیزی نمی‌توانیم بخریم. در این سردی نه جایی برای نشستن داریم، نه چیزی برای خوردن و نه برای پوشیدن.»

بیشتر در این باره: زحمت زیاد، دستمزد کم؛ روایت زنان قالین‌باف در افغانستان

برنامهٔ انکشافی سازمان ملل متحد (یو‌ان‌دی‌پی) در این گزارش می‌گوید در پاسخ به این نیاز های فوری، اتحادیهٔ اروپا پروژهٔ «WE-LEAD» را برای سال‌ های ۲۰۲۴ تا ۲۰۲۵ تمویل کرده است.

بر اساس معلومات گزارش، این پروژه در شش ولایت کشور تطبیق شده و هدف آن فراهم‌سازی راه‌حل‌ های عملی و مبتنی بر جامعه برای توانمندسازی اقتصادی زنان عنوان شده است.

حکومت طالبان پس از حاکمیت دوبارهٔ خود در افغانستان، زنان را از کار در بیشتر اداره‌ های دولتی و تمامی اداره های غیر دولتی منع کرده و بر آموزش دختران بالاتر از صنف ششم و سایر فعالیت ‌های اجتماعی زنان و دختران نیز محدودیت وضع کرده است.

با آن‌که طالبان همواره ادعا می‌کنند حقوق زنان در چارچوب شریعت اسلامی تأمین است، اما این ادعا برای بسیاری از زنان افغان و نهادهای بین‌المللی قابل قبول نبوده است.

پیش از این نیز سازمان‌های متعدد بین‌المللی هشدار داده‌اند که ادامهٔ این وضعیت می‌تواند فقر را عمیق‌تر کرده و خانواده‌های بیشتری، به‌ویژه خانواده‌ های تحت سرپرستی زنان، را به بحران ‌های شدید معیشتی سوق دهد.

در عین حال هیئت معاونت سازمان ملل متحد در افغانستان (یوناما)چهارشنبه ۲۲ دلو در اعلامیه ای به مناسبت روز جهانی زنان و دختران در علم ،نوشته که محرومیت بیش از چهار سال زنان از آموزش و کار در افغانستان نه تنها به حاشیه راندن آنان می انجامد؛بلکه مانع جدی در برابر توسعه کشور و رفاه بلند مدت آن نیز به شمار می رود.

یوناما بر حکومت طالبان تاکید کرده افزوده که اجازه دهد تا دختران درس بخوانند.