این نهاد در بیانیه ای که روز سهشنبه (۱۹ حوت) در وبسایت ریلیف مربوط به سازمان ملل متحد منتشر کرده، گفته است که تأثیر افزایش درگیریهای جاری در شرق میانه خطرات فوری برای کودکان افغان ایجاد کردهاست.
در این بیانیه آمده، خانوادههایی که از طریق گذرگاه اسلامقلعه و دیگر گذرگاههای مرزی از ایران وارد افغانستان میشوند، بسیاری از آنان پس از سفری ناگهانی و دشوار دچار نگرانی اند و نمیدانند پس از بازگشت به کشور شان چه چیزی در انتظارشان است.
یونسف هشدار میدهد که اگر بازگشتها آنگونه که انتظار میرود افزایش یابد، خطراتی که کودکان افغان با آن روبهرو هستند نیز بیشتر خواهد شد.
این ادارۀ سازمان ملل متحد میگوید که کودکان، بهویژه کودکانیکه بدون همراه هستند، با خطرات بیشتری از جمله آدمربایی و خشونت روبهرو اند و به توجه و حمایت بیشتری نیاز دارند.
شماری از خانوادههایی که پس از تشدید جنگ در ایران مجبور شدهاند آن کشور را ترک کرده و با کودکانشان به افغانستان برگردند، نیز میگویند این سفر برای آنان بهویژه برای کودکانشان بسیار دشوار بوده و اکنون نگران آیندهٔ نامعلوم فرزندانشان در این کشور هستند.
یکی از این بازگشت کنندهگان که میگوید حدود پنج روز قبل به افغانستان برگشته و اکنون در کابل به سر میبرد، به شرط افشا نشدن نامش به رادیو آزادی گفت:
زیاد نگران بودیم و بالاخره مجبور شدیم خانه و کار خود را رها کنیم و به افغانستان برگردیم
«وقتی در ایران جنگ شد ما بسیار ترسیدیم. چند روز زیاد نگران بودیم و بالاخره مجبور شدیم خانه و کار خود را رها کنیم و به افغانستان برگردیم. ما همه چیز خود را در ایران گذاشتیم و حالا با دست خالی برگشته ایم. سفر ما بسیار سخت بود، کودکان ما ترسیده بودند و حالا هم نمیدانیم در افغانستان چه خواهد شد و چگونه زندهگی خود را دوباره آغاز کنیم، حیران ماندیم.»
یک مهاجر بازگشتهٔ دیگر که او هم نخواست نامش در گزارش منتشر شود، در یک پیام نوشتاری به رادیو آزادی گفت که به دلیل مشکلات امنیتی به ایران پناه برده بود؛ اما با تشدید جنگ و وخیم شدن وضعیت برای مهاجران افغان در آن کشور، مجبور شد دوباره به افغانستان برگردد.
ویافزود که ناگزیر است تا زمانیکه وضعیت در ایران دوباره بهتر شود، بهگونهٔ پنهانی در افغانستان بماند.
سید خان احمدزی، مهاجر دیگریکه او نیز پس از تشدید درگیریها در ایران تازه به افغانستان بازگشته و اکنون در بغلان زندهگی میکند به رادیو آزادی گفت:
در جایی زندهگی میکردم که پاسگاههای امنیتی در آنجا زیاد بود، بالاخره ما را بیرون کردند
«سهونیم، چهار سال در ایران زندهگی میکردم و آخر در آنجا جنگ شد در جایی زندهگی میکردم که پاسگاههای امنیتی در آنجا زیاد بود، بالاخره ما را بیرون کردند و به وطن خود آمدیم.»
صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد (یونیسف) در بیانیهی تازۀ خود همچنان تأکید کرده که این وضعیت دقیقاً در زمانی است که افغانستان از پیش با بحرانهای متعددی روبهرو است؛ بهگونهی که ۱۱ میلیون کودک در این کشور از قبل به کمکهای بشردوستانه نیاز دارند.
بر اساس بیانیۀ این اداره، برای خانوادههایی که با امکانات بسیار محدود بازمیگردند، بیجاشدن و عدم اطمینان از آینده میتواند به سرعت خطر سوءتغذیه و بیماری را افزایش دهد، بهویژه برای کودکان خردسال و زنان باردار و شیرده.
یونیسف میگوید با شرکای خود کار میکند تا حمایتها در گذرگاههای مرزی و مراکز پذیرش گسترش یابد، اما خواستار افزایش کمکهای مالی جامعه جهانی برای پاسخگویی به نیازهای رو به افزایش بشردوستانه شدهاست.
این درحالیست که کمیشنری عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندهگان یا «یواناچسیآر» نیز روز سهشنبه هشدار داده که تشدید درگیریها در شرق میانه و وخیمتر شدن وضعیت در منطقه میتواند باعث افزایش بازگشت افغانها از کشورهای همسایه در این شرایط دشوار شود.
این اداره گفته که از زمان آغاز حملات امریکا و اسرائیل بر ایران در ۲۸ فبروری، روزانه حدود ۱،۷۰۰ نفر از ایران به افغانستان بازگشته اند.
بیشتر در این باره: هشدار ادارۀ پناهندگان ملل متحد ؛ تشدید جنگ در ایران بازگشت افغان ها را افزایش خواهد دادشورای پناهندگان ناروی (انآرسی) به تاریخ ۶ مارچ گفته بود که ۴،۴ میلیون پناهندۀ افغان در ایران زندهگی میکنند که با آغاز جنگ در داخل این کشور آواره شده و با مشکلات شدید روبهرو هستند.
رادیو آزادی خواست در مورد وضعیت فعلی پناهجویان افغان در ایران اطلاعات تازه بهدست آورد، اما به دلیل قطع انترنت و شبکههای مخابراتی در این کشور تماسها برقرار نشد.
چهارشنبه ۲۰ حوت، دوازدهمین روز حملات اسرائیل و امریکا بر ایران است.
در این حملات شهرهای مختلف ایران، بهویژه تهران، هدف حملات هوایی قرار گرفته اند که میلیونها نفر، به شمول مهاجران افغان را که از سالها بدینسو در آنجا پناه بردهاند، متأثر ساخته است.