او میگوید که خانوادهاش و دیگر کسانیکه از این منطقه بیجا شدهاند، در وضعیت خیلی بدی به سر میبرند.
به شمول اولادهای خودم همه بالای خارها افتیدهاند و یک ترپال بالای سر خود گرفتند.فقیرزی، بیجاشده در تورخم
فقیرزی به رادیو آزادی گفت: "در تورخم هیچکسی نمانده، همه از خانههایشان بیرون شدهاند، در دکه، لعلپور و گردی هستند و بیشتر مردم در گردی هستند، مشکلات زیاد است، بخدا مشکل غذا است، مشکل آب است، به شمول اولادهای خودم همه بالای خارها افتیدهاند و یک ترپال بالای سر خود گرفتند، کمکها قسمی که لازم است تا کنون نشده."
این وضعیت پس از افزایش درگیریها میان حکومت طالبان و پاکستان پیش آمده است.
همزمان با ادامۀ تشدید این خشونتها، برنامهٔ جهانی غذا (دبلیو اف پی) از پیامدهای آن بر دسترسی به کمکهای غذایی و انتقال مواد غذایی نجاتبخش به افغانستان ابراز نگرانی کرده است.
این ادارهٔ ملل متحد روز پنجشنبه، ۲۱ حوت در گزارشی نوشته است که خشونتهای فرامرزی، حملات هوایی و درگیریهای زمینی تا ۵ مارچ سال روان، ۵۲ ولسوالی را در ۱۱ ولایت افغانستان تحت تأثیر قرار داده است.
به گفتۀ "دبلیو اف پی"، این وضعیت حدود ۲۰ هزار خانواده را بیجا کرده است.
این ادارۀ ملل متحد افزوده که بسیاری از ولسوالیهای آسیبدیده از قبل نیز با ناامنی شدید غذایی روبهرو بودند و پس از تشدید درگیریها از ۲۶ فبروری به اینسو، آسیبپذیریهای موجود بهگونهٔ قابل توجهی افزایش یافته است.
نیروهای طالبان در امتداد خط دیورند
بر اساس این گزارش، بیش از نیمی از ولسوالیهای متأثر در سطح اضطراری گرسنگی طبقهبندی شدهاند، درحالیکه پنج ولایت از ولایتهای آسیبدیده با سطح بحرانی سوءتغذیهٔ حاد مواجه اند.
"دبلیو اف پی" همچنان میگوید که بسته شدن گذرگاهها میان افغانستان و پاکستان از ۱۲ اکتوبر سال گذشته به این سو و ادامهٔ درگیریها در ایران، دسترسی آنان به نیازمندان در افغانستان را بیشتر محدود کرده و روند انتقال مواد غذایی نجاتبخش این اداره را مختل ساخته است.
این اداره هشدار میدهد جوامعیکه از خشونتها آسیب دیدهاند، بهگونهٔ فوری به کمکهای اضطراری غذایی نیاز دارند.
در همین حال، شورای پناهندگان ناروی (ان آر سی) نیز روز جمعه در گزارشیکه در ویبسایت خود نشر کرده، گفته است که غیرنظامیان بیشترین بهای این درگیریهای رو به افزایش را میپردازند.
این شورا افزوده که درگیریهای مرزی میان افغانستان و پاکستان تأثیر ویرانگری بر غیرنظامیان در شرق افغانستان گذاشته و از ۲۶ فبروری تا کنون حدود ۱۱۵ هزار نفر را بیجا کردهاست.
این نهاد تأکید کرده که غیرنظامیان باید محافظت شوند و به سازمانهای بشردوستانه باید دسترسی امن داده شود تا بتوانند به خانوادههای نیازمند کمکرسانی کنند.
شماری از خانوادههای آسیبدیده از درگیریهای جاری در ولایتهای جنوبشرقی افغانستان نیز میگویند که پس از بیجا شدن از مناطقشان با کمبود مواد غذایی و دشواری در تأمین نیازهای اولیۀ زندهگی روبهرو اند.
بعضیها در خیمهها استند و بعضیها حتی خیمه و جای ندارند، در گودالها شبها را صبح میکنند.محمدالله، باشندۀ پکتیکا
محمدالله، باشندهٔ ولسوالی برمل ولایت پکتیکا در صحبت با رادیو آزادی میگوید:
"دو هزار تا دو نیم هزار باشندۀ مناطق جنگی برمل به سروبی، ارگون و دیگر ولسوالیهای بدیل بیجا شدهاند، وضعیت اقتصادی ولایت پکتیکا از قبل خراب بود، کسی نیست که به آن شکایت کنیم که به این افراد سرپناه یا مواد خوراکی برابر کند، مردم در سرکها هستند یا در خانهٔ کسی دیگر هستند، بعضیها در خیمهها استند و بعضیها حتی خیمه و جای ندارند، در گودالها شبها را صبح میکنند."
این افراد متأثر شده میگویند که اگر به زودی این درگیریها خاتمه نیابد، یک بحران بشری گسترده به وجود خواهد آمد.
درگیریهای شدید میان حکومت طالبان در افغانستان و پاکستان از ۲۶ فبروری آغاز شد؛ پس از آنکه چهار روز پیش از آن، پاکستان در ولایتهای ننگرهار و پکتیکا حملات هوایی انجام داد و ادعا کرد که در آنجا مراکز تحریک طالبان پاکستان و شاخهٔ خراسان گروه داعش را هدف قرار دادهاست.
این حملات و درگیریها تا کنون نیز ادامه دارد.
اما هیئت معاونت ملل متحد در افغانستان (یوناما) در آن زمان گفته بود که بر اساس اطلاعات ابتدایی، در این حمله ۱۳ غیر نظامی کشته و ۷ تن دیگر زخمی شدهاند.
با وجودیکه مقامهای کشورهای مختلف و سازمانهای بینالمللی خواهان توقف این درگیریها و حل آن از راههای دیپلوماتیک شدهاند، اما تا هنوز هیچ یک از طرفها در این راستا اقدام نکردند.
بیشتر در این باره: حملات هوایی پاکستان بر کابل و ولایتهای مرزی؛ طالبان: شش نفر کشته و ۱۵ نفر زخمی شدهاند