این دفتر روز جمعه ۱۲ سرطان، در صفحه ایکس هشدار داده است که محدودیت ها بر آموزشهای طبی برای زنان و محدودیت دسترسی به خدمات صحی، وضعیت را بیش از پیش وخیم ساخته و جان مادران و نوزادان را در معرض خطر جدی قرار داده است.
در همین حال دختران محروم از آموزش طبی در افغانستان می گویند که ادامه این محدودیت ها زندگی زنان در افغانستان را با خطرات جدی روبرو خواهد کرد.
یک بانو که قبلاً محصل رشته قابلگی بود و اکنون به دلیل محرومیت از این بخش نتوانسته است به تحصیلش ادامه دهد در صحبت با رادیوآزادی گفت اگر دروازه های آموزش به رویش باز می بود امروز می توانست در بخش صحی پیشرفت قابل توجهای داشته باشد.
من خودم شخصاً به عنوان دانشجوی رشته طبی درس می خواندم و با فرمان رهبر طالبان درب دانشگاه های و انستتیوت های طبی بسته شد، این خودش انیزه وشوق ما را از بین برد
وقتی ما هر روز منتظر این بودیم که امروز این فرمان از بین می رود و فردا این تصمیم تغییر خواهد کرد اما هیچ تغییری تا امروز به وجود نیامد این خودش نگران جدی و عمیقی را در زندگی دختران و زنان افغانستان به وجود میاورد. من فکر می کنم نبود داکتر زن و بسته بودم انستتیوت های علوم صحی برای چند سال آینده می تواند یک فاجعه بسیار بسیار بزرگی برای آینده و نسل زنان و دختران افغانستان داشته باشد."
کوکب نواب محصل سمستر هشتم رشته طب که او نیز پس از محدودیت های طالبان بر آموزش نتوانسته است تحصیلش را ادامه دهد به رادیوآزادی گفت که عدم آگاهی زنان از مسایل صحی و محرومیت آنان از آموزش می تواند جان هزاران مادر و زن را در افغانستان با خطرات جبران ناپذیر روبرو کند.
"وقتی برای کسب تحصیل محدودیت وجود داشته باشد، برای تعلیم محدودیت وجود داشته باشد چیزی که می تواند تخریب کند این است که ما برای ده تا بیست سال آینده داکتر نخواهیم داشت و قشر داکتر از بخش اناث شاید حذف شود و ما متخصصین نخواهیم داشت. در کنار آن عدم آگاهی باعث می شود که یک مادر نفهمد که در جریان بارداری کدام کار ها را انجام دهد، وقتی عدم آگاهی وجود داشته باشد او به این آگاهی ندارد که طفلی که در بطنش است نیازمند چه چیزی است خودش را از استرس نگهداری کند، از تشویش نگهداری کند و نزد داکتر برود. در افغانستان فامیل ها به زنان اجازه نمی دهند که نزد داکتر بروند اما اگر یک زن آگاه باشد و سواد داشته باشد به کسی اجازه نمی دهد او را محدود سازند."
دفتر هماهنگی امور بشردوستانه سازمان ملل متحد اوچا پیش از این اعلام کرده است که افغانستان از جمله کشورهایی است که بالاترین میزان مرگومیر مادران را در جهان دارد؛ بهگونهای که در هر ۱۰۰ هزار تولد زنده، حدود ۶۰۰ مادر جان خود را از دست میدهند.
اوچا به تاریخ ۱۱ جوزا در صفحه ایکس نوشته بود که مراقبتهای تخصصی و حضور کارکنان صحی زن میتواند جان انسانها را نجات دهد، اما محدودیتها بر مشارکت زنان در بخش صحت، دسترسی مادران و نوزادان به خدمات نجاتبخش را به شدت کاهش داده است.
بیشتر در این باره:
روایت خانوادهها از مرگ مادران هنگام زایمان در افغانستانشماری از شهروندان پیش از این به رادیوآزادی گفته بودند که زنان در خانوادههای آنان، در برخی موارد، چه در خانه و چه در مراکز صحی، هنگام زایمان جان باخته اند.
این در حالیست که اداره عمومی امتحانات تحت کنترول طالبان به تاریخ پنجم سرطان سال جاری خورشیدی امتحان اختصاصی خروج (ایگزیت) در هشت ولایت گرمسیر افغانستان را برگزار کرد اما برای چندمین بار متوالی، به زنان و دختران اجازه اشتراک در این روند داده نشد.
در پنج سال گذشته، آموزش دختران بالاتر از صنف ششم در افغانستان تحت حاکمیت طالبان متوقف شده است؛ تصمیمی که به گفته نهادهای بینالمللی، تأثیر گستردهای بر وضعیت آموزشی و اجتماعی این کشور گذاشته است.
در کنار آموزش، کمبود نیروی زن در بخش صحی نیز نگرانیهایی را ایجاد کرده است.
صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد یونیسف در گزارش اخیر خود اعلام کرده است که در پنج سال گذشته دستکم یک میلیون دختر بهطور مستقیم از محدودیتهای آموزش متوسطه آسیب دیدهاند و در صورت ادامه این وضعیت، تا سال ۲۰۳۰ بیش از دو میلیون دختر دیگر نیز از آموزش باز خواهند ماند.
این نهاد هشدار داده که ادامه این روند میتواند پیامدهای جدی برای بخشهای مختلف، بهویژه خدمات صحی و آموزشی در افغانستان داشته باشد.
با وجود فشارهای داخلی و بینالمللی، تاکنون نشانهای از تغییر در سیاستهای حکومت طالبان در زمینه آموزش دختران و زنان مشاهده نشده است.