موضوع کنفرانس امسال این است که چگونه میتوانیم نقش بهتری برای زنان در جامعه فراهم کنیماعظم نذیر تارړ
در این نشست دو روزه، حدود ۱۹۰ نماینده از ۵۷ کشور عضو سازمان همکاری اسلامی دعوت شدهاند که بیشتر آنها وزرای زن و مقامهای دولتی اند.
پیش از آغاز نشست، اعظم نذیر تارړ، وزیر قانون، عدلیه و حقوق بشر پاکستان، گفت:
«موضوع کنفرانس امسال این است که چگونه میتوانیم نقش بهتری برای زنان در جامعه فراهم کنیم و چگونه برای تطبیق درست این اهداف کار کنیم. همچنان پیشرفت برنامه عملی سازمان همکاری اسلامی برای ارتقای وضعیت زنان را نیز مورد بررسی قرار خواهیم داد.»
به گفته نذیر تارړ، پاکستان در دو سال آینده ریاست نشست وزرای امور زنان و بخش مربوط به آن را در سازمان همکاری اسلامی را بر عهده خواهد داشت.
طارق علی بخیت، معاون سرمنشی سازمان همکاری اسلامی در امور بشردوستانه، در آستانه برگزاری این نشست، گفته که«توانمندسازی زنان برای پیشرفت، انعطاف و رفاه جهان اسلام یک نیاز است.»
سازمان همکاری اسلامی نیز در اعلامیهای گفته که در سال جاری روی ستراتیژی کار میکند که از طریق آن از آموزش زنان مسلمان حمایت شود و همچنین راههای ارتقای ظرفیتهای آموزشی، توانمندسازی زنان و افزایش مشارکت آنها در کشورهای عضو مورد بررسی قرار گیرد.
بیشتر در این باره:
وضع محدودیتها در افغانستان، زنان نانآور خانوادهها را با مشکلات جدی مواجه کرده استدهها مقام زن و سایر رهبران سازمان همکاری اسلامی در حالی در یکی از کشورهای همسایه افغانستان گرد هم آمدهاند که زنان و دختران افغان تا حد زیاد از حقوق اساسی شان محروم هستند.
افغانستان عضو سازمان همکاری اسلامی است، اما روشن نیست که چه کسی از افغانستان برای شرکت در این کنفرانس مربوط به زنان دعوت شده؛ زیرا در حکومت طالبان هیچ زنی در مقام مسئولیت حضور ندارد. حکومت طالبان وزارت امور زنان را که در نظام جمهوری سابق فعالیت داشت، بهطور کامل منحل کرد و ساختمان آن را به وزارت امر به معروف و نهی از منکر داده است.
در مورد اینکه در همچو شرایط سازمان همکاری اسلامی تا چه اندازه میتواند از زنان افغان حمایت کند، شینکی کروخیل، فعال حقوق زنان و سفیر سابق افغانستان در کانادا، به رادیو آزادی گفت:
برگزاری یک کنفرانس صرفاً برای رفع مسئولیت، نمیتواند تأثیری بر زندگی زنان افغان داشته باشد.شینکی کروخیل
«وقتی نزدیک به پنج سال است که زندگی زنان افغان را میبینیم و سکوت کشورهای اسلامی را شاهد هستیم، برگزاری یک کنفرانس صرفاً برای رفع مسئولیت، نمیتواند تأثیری بر زندگی زنان افغان داشته باشد. زیرا هر آنچه بر زنان افغان میگذرد، به نام اسلام و شریعت انجام میشود. کشورهای اسلامی مسئولیت داشتند که بر اساس همین محدودیتهایی که بر زنان افغان تحمیل شده است، صدای خود را بلند میکنند.»
خانم کروخیل افزود که مقامات کشورهای اسلامی، بهویژه زنان مسئول، باید سیاستزدگی و شعارها را کنار بگذارند و به ستراتیژی های عملی بیندیشند تا بتوانند بر حکومت طالبان برای تأمین حقوق زنان افغان فشار وارد کنند.
هرچند حکومت طالبان ادعا میکند که حقوق زنان را در چارچوب شریعت تأمین کرده، اما پس از بازگشت دوباره به قدرت، در اگست سال 2021 در نخستین اقدامات خود دختران را از ادامه آموزش بالاتر از صنف ششم در مکاتب و سپس از تحصیل در پوهنتون ها منع کرد.
همچنین حکومت طالبان تا حد زیادی مانع کار زنان افغان در نهادها و مؤسسات غیردولتی شده است. علاوه بر این، زنان را بهطور گسترده از ورزش، فعالیتهای اجتماعی و رفتوآمد آزاد نیز محروم کرده است.
با وجود آنکه سازمان همکاری اسلامی هر سال نشستهایی را برای توانمندسازی زنان برگزار میکند، اما تاکنون نتوانسته که حکومت طالبان را به نرمش وادارد تا حقوق دختران و زنان افغان را تأمین کند.