لینک های دستیابی پذیر

Breaking News
سه شنبه ۳ ميزان ۱۳۹۷ کابل ۰۸:۱۹

برخی از زنان افغان: کمک‌های گرفته شده به نام ما برای ما به مصرف نمی‌رسند


امروز هشتم مارچ برابر است با روز جهانی زن.

از هشت مارچ همه‌ساله در افغانستان به ویژه در شهر کابل با برگزاری نشست‎ها و برنامه‎های مختلف از سوی حکومت و نهادهای مدافع حقوق زنان تجلیل می‎شود، اما سؤال اینجاست که آیا این همه نشست‎ها، می‎توانند درد زنان افغان را در مناطق دور دست دوا کرده و از مشکلات‌شان بکاهد؟

شماری از زنان و برخی از اعضای کمیسیون اموز زنان ولسی جرگه از این نشست‎ها انتقاد کرده می‎گویند که امکانات زیاد به نام زنان افغان گرفته می‎شود، اما به همان اندازه برای حل مشکلات و رشد زنان به مصرف نمی‎رسد.

زنان در برخی ولایات و مناطق دور دست می‎گویند که کمترین آگاهی را در مورد حقوق اساسی‌شان و هشت مارچ ندارند.

آنان می‎گویند، از کمک‎های که برخی نهادها برای خدمت به زنان افغان بدست می‎آورند بهره‌مند نگردیده و تجلیل از روز زن نیز به آنان معنی ندارد.

حمیرا باشنده ولایت فاریاب به رادیو آزادی گفت که زنان در قرا و قصبات از بیشتر حقوق‌شان محروم بوده و کسی هم به داد شان نمی‎رسد.

زنان افغان

او افزود:

"ما از کمک‎های شان بی‌نصیب هستیم تجلیل می‎کنند، خود شان می‎گیرند و خود شان می‎خورند و خود شان می‎برند ما هیچ نمی‎فهمیم که روز زن چه است و هیچ کمک کسی را هم ندیده‎ایم مشکلات ما زیاد است به جای تجلیل از روز زن به مشکلات ما رسیده‎گی شود."

نازیه از ولایت کنر نیز می‎گوید که کمترین آگاهی در مورد روز زن ندارد.

او می‌افزاید:

"من از روز زن خبر ندارم ما در خانه مشکلات زیاد داریم خواست ما از حکومت این است که روزگار ما خوب شود با ما کمک صورت گیرد هرچه باشد."

برخی از اعضای کمیسیون امور زنان ولسی جرگه می‎گویند که از هشت مارچ تنها در شهرهای بزرگ به‌گونه سمبولیک تجلیل شده و در این روز با سر دادن چند شعار غیر عملی اکتفا می‎شود.

آنان از حکومت و تمامی نهادهای که برای تأمین حقوق زنان کار می‎کنند می‎خواهند که اگر متعهد به خدمت برای زنان افغان هستند باید برنامه‎های عملی را برای حل مشکلات آنان روی دست گیرند.

افغانستان

شیرین محسنی یک عضو کمیسیون امور زنان ولسی جرگه در مورد به رادیو آزادی گفت:

"بیایید آستین بر بزنیم، تصمیم بگیریم و تلاش بکنیم برنامه، داشته باشیم و عملاً برای زنان افغانستان کار بکنیم، نه این‎که در حد یک شعار اکتفا بکنیم که ما به حقوق زن افغانستان احترام داریم متأسفانه این همه دردی را دوا نمی‎کند زنان که در ده و قریه زنده‎گی می‎کنند از حق و حقوق انسانی خود خبر ندارند و هر ظلم که در حق‌شان صورت گرفت همان را قبول دارند."

خانم محسنی می‎گوید، با وجود دستاوردهای مثبت در زنده‎گی زنان در ۱۷ سال گذشته، اما در زنده‎گی زنان روستایی تغییرات لازم به وجود نیامده‎است.

به‌گفته وی، قوانین، برنامه‎ها، استراتژی‎ها و کمک‎های بی‌شماری برای توانمند سازی زنان افغانستان صورت گرفته‎است، اما اکثراً غیر عملی و بیشتر مختص به زنان در شهرها بوده است.

اما شبکه زنان افغان می‎گوید که تجلیل از هشت مارچ امروزه طوری نیست که شکل تجملی و نمایشی داشته باشد.

عادله امرخیل مسئول بخش عدالت‌خواهی این شبکه به رادیو آزادی گفت که آنان همه ساله گزارش تحقیقی را از وضعیت زنان آماده کرده و با استفاده از روز جهانی زن، آن را به حکومت و نهادهای مربوط می‎سپارند.

یک زن افغان بعد از یک انفجار

وی افزود:

"ما یک هدف داریم ما تنها تجلیل نمی‎کنیم که نمایشی باشد ما می‎خواهیم تا یک سند موفق را ارائه بکنیم، پیشنهادات خود را به حکومت داشته باشیم و بعد این سند خود را به شکل کتبی و رسمی به ارگان‎ها و نهادهای ذیصلاح ارسال بکنیم و آن را تعقیب بکنیم به استفاده از همین روز."

به‌گفته مدافعین حقوق زنان، امروز در ولایات بیش از سه و نیم میلیون طفل که ۷۰ درصد شان دختران هستند از آموزش محروم اند و فیصدی بلند زنان در ولایات قربانی خشونت‎های خانواده‎گی می‎باشند.

بر اساس معلومات وزارت امور زنان افغانستان، از آغاز سال روان خورشیدی تا کنون ۱۱۹ قضیۀ حاد خشونت علیه زنان در این وزارت ثبت شده‎ که اکثر در ولایات و ولسوالی‎ها اتفاق افتاده‎است.

از سوی هم نبیله مصلح معین اداری وزارت زنان افغانستان می‎گوید، تعهد امسال این وزارت رسیده‎گی به مشکلات زنان روستایی است و در سال آینده مشکلات آنان از دید به دور نخواهد ماند.

خانم مصلح می‌افزاید:

"تعهد جهانی امسال رسیده‎گی به مشکلات زنان روستایی است، به این اساس وزارت امور زنان پلان دارد که سمپوزیم‎های توانمند سازی زنان را در سطح ولایات تدویر بکند، مشکلات را جمع‌آوری بکند و کوشش بکند که مشکلات خانم‎ها را از طریق تطبیق همین برنامه‎های بزرگ ملی توانمند سازی زنان حل بسازد."

با آنکه در یک دهه اخیر زنان افغان پیشرفت‎های زیادی در بخش‎های سیاسی، فرهنگی و اجتماعی داشته‎اند، اما به‌گفته شیرین محسنی عضو کمیسیون امور زنان ولسی جرگه، زنان در مناطق دوردست هنوز هم با مشکلات فراوان دست و گریبان هستند.

نبود امنیت، سنتی بودن جامعه، مواجه بودن با انواع خشونت‎ها، فقر، عدم دسترسی به تعلیم و تریبه، صحت و نهادهای عدلی و قضایی، عدم آگاهی از حقوق‌شان و غیره از جمله مشکلاتی اند که زنان هنوز نیز در نقاط مختلف افغانستان با آن دست و پنجه نرم می‎کنند.

گزارش: آرزو غیاثی

XS
SM
MD
LG