نظام صحی در افغانستان به دلیل دهه ها جنگ، فقر و کمبود سرمایه گزاری مدت هاست که شکننده بوده استریچارد بنت گزارشگر ویژه سازمان ملل
آقای بنت با اشاره به نکات اساسی این گزارش در یک صحبت اختصاصی با رادیو آزادی گفت:
"فکر می کنم سه حوزه وجود دارد، نخست اینکه نظام صحی در افغانستان به دلیل دهه ها جنگ، فقر و کمبود سرمایه گزاری در زیر بنا ها، مدت هاست که شکننده بوده است؛ دوم اینکه سیاست های طالبان در قبال زنان و دختران از جمله ممنوعیت آموزش طبی و همچنین سیاست های مانند محدودیت در آزادی رفت و آمد و الزم داشتن محرم برای مراجعه به کلینک یا شفاخانه، موانع جدی ایجاد کرده، این موانع برای دسترسی زنان و دختران به خدمات صحی افزایش یافته و پیامد های صحی در حال بدتر شدن است و ادامه خواهد یافت؛ سوم اینکه کاهش های بسیار شدیدی در تامین مالی از سوی جامعۀ بین المللی صورت گرفته است، حتی در زمان جمهوری نیز حدود هفتاد و پنج در صد بودجۀ نظام صحی افغانستان توسط جامعۀ بین المللی تامین می شد."
به گفتۀ بنت، این کاهش ها باعث تعطیلی بسیاری از خدمات، از جمله مسدود شدن بیش از چهار صد کلینیک، کاهش ساعات کاری و کارمندان به ویژه ساعات کاری کارکنان صحی زن، داکتران نرس ها و قابله ها شده است.
ریچارد بنت همچنین گفته که شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد از او خواسته تا در این گزارش خود برخورد چند بعدی، داشته باشد:
"معنی آن اینست که بررسی کردیم که چه موانع اضافی وجود دارد، نه تنها زن یا دختر بودن، بلکه اگر در منطقۀ دور افتاده، یا روستایی زندگی می کنید، باید مسافۀ بیشتری را طی کنید، اگر دارای معلولیت هستید، اگر سالمند هستید و یا اگر محرم ندارید، همۀ این ها موانع اضافی ایجاد می کنند. یعنی برخورد دقیق تر و تفکیک شده تر که نشان می دهد، یک سطع از به حاشیه رانی، بر سطح دیگر افزوده می شود که در نتیجه دسترسی به اطلاعات صحی، خدمات صحی از جمله سلامت روانی، سلامت جسمی و سلامت باروری دشوار تر و دشوار تر می شود، این موانع روی هم انباشته می شوند و دستیابی به پیامد های بهتر صحی را کاهش می دهند".
فکر می کنم بهترین نشانۀ امید، ارادۀ افغان ها به ویژه زنان و دختران برای ادامۀ تحصیل استریچارد بنت گزارشگر ویژه سازمان ملل
به گفتۀ بنت با وجود همۀ دشواری ها نشانۀ از امید هم دیده می شود:
"فکر می کنم بهترین نشانۀ امید، ارادۀ افغان ها به ویژه زنان و دختران برای ادامۀ تحصیل است، واقعاً با وجود همۀ دشواری ها و این نشانۀ از امید برای حقوق بشر است، زیرا افرادی که آموزش دارند، چانس بیشتر برای دانستن حقوق شان و مطالبۀ آن دارند."
طالبان با تسلط دوبارۀ بر افغانستان در اگست سال 2021 میلادی، نخست دروازه های مکاتب متوسطه و لیسه ها، بعد درهای پوهنتون ها و سپس دروازه های انستیتوت ها و نهاد های آموزشی طبی را به روی دختران و زنان افغان بستند.
اقدمات طالبان در زمینۀ منع آموزش زنان و دختران در افغانستان به ویژه ممنوعیت آموزش آنها در انستیتوت ها و نهادهای آموزشی طبی، نگرانی های جدی ملی و بین المللی را در زمینۀ دسترسی زنان و دختران افغان به خدمات صحی لازم و با کیفیت و حق صحت و سلامت آنها در قبال داشته است.