محمدالله، باشنده منطقه انگور اده ولسوالی برمل ولایت پکتیکا، میگوید که این درگیریها تأثیرات جدی روانی بر کودکانش گذاشته و آنها شبها خواب راحت ندارند و در روز نیز از ترس، آرامش شان را از دست داده اند.
این درگیریها وضعیت روانی پسرم را بسیار خراب کرده است
او به رادیو آزادی گفت: "من خودم دکاندار هستم و هنگام کار نیز با چنین ترسی روبرو ام،. زندگی را برای ما بسیار دشوار ساختهاند. چندی پیش وقتی (پاکستان) بر میدان هوایی ننگرهار حمله کرد، پسرم آن را دید و شب تمام در خواب فریاد میزد که حالا بر من بمباران میشود. اکنون این درگیریها وضعیت روانی پسرم را بسیار خراب کرده است. کودکان کوچک هستند و توپهای پاکستان هم هدف مشخصی ندارد؛ یعنی وقتی این توپها به این طرف میآید، هر جا که اصابت کند، چه به خانه و چه به قریهای از مردم، همه بسیار در ترس به سر میبرند."
عبدالغفار، باشنده ولسوالی سپین بولدک ولایت کندهار نیز میگوید از روزی که درگیریها میان دو طرف آغاز شده، آرامش شبانه خود را از دست داده اند و در خانواده اش کودکان با مشکلات روانی روبرو شدهاند.
کودکان آنقدر ترسیدهاند که حتی با صدای بسته شدن دروازه هم فریاد میزنند و میگویند که تیراندازی شروع شد
او وضعیت دو نواسه خردسال خود را چنین بیان کرد: «من دو نواسه دارم که یکی شش ساله و دیگری هفت یا هشت ساله است. وقتی صدای انفجار یا تیراندازی میشود، به اتاق من میدوند. تا وقتی آنها را در زیر کمپل پنهان نکنیم، فریاد میزنند و آرام نمیشوند. کودکان آنقدر ترسیدهاند که حتی با صدای بسته شدن دروازه هم فریاد میزنند و میگویند که تیراندازی شروع شد. تا زمانی که آنها را بغل کنیم و در زیر کمپل پنهان کنیم، آرام نمیشوند.»
او میگوید این وضعیت بر دختران و زنان خانواده نیز تأثیرگذار است و آنان نمیتوانند به تنهایی به حویلی بروند.
این در حالی است که از یازده روز به اینسو، درگیریهای مداوم میان حکومت طالبان و نیروهای پاکستانی در امتداد خط دیورند در چندین ولایت و حتی در پایتخت کابل ادامه دارد و شامل حملات هوایی، شلیک هاوان و تیراندازیهای دوطرفه میشود. به گفته باشندگان محل، این درگیریها معمولاً بعد از ظهر آغاز شده و تا صبح ادامه پیدا میکنند.
با این حال، وزارت دفاع حکومت طالبان در کابل اعلام کرد که این شلیکها و تیراندازیهای دفاعی را برای جلوگیری از حملات هوایی پاکستان انجام میدهد.
هر دو طرف در این درگیریها یکدیگر را متهم به وارد کردن تلفات و همچنین آسیب رساندن به غیرنظامیان کردهاند، اما رادیو آزادی به طور مستقل هیچ یک از این ادعاها را تأیید نمی تواند.
با آنکه کشورهای مختلف و سازمان ملل متحد از هر دو طرف خواستهاند که آتشبس برقرار کرده و گفتگو کنند، اما تاکنون آتشبس برقرار نشده است.
ولکر تورک، کمیشنر عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد، روز جمعه، ۱۵ حوت، در یک اعلامیه گفت که در یک هفته ، در جریان جنگ میان افغانستان و پاکستان، ۲۴ کودک در افغانستان کشته شده و ۴۱ کودک دیگر زخمی شدهاند.
خانوادهها باید تلاش کنند با کودکان خود به اندازه درک و فهم کودکانه صحبت کنند و درباره سیاست، خطرات و جنگ چیزی به آنها نگویند
در این حال برخی روانشناسان و متخصصان بیماریهای روانی وضعیت کنونی افغانستان را برای همه مردم، بهویژه کودکان، نگرانکننده میدانند و میگویند اگر این درگیریها هرچه زودتر پایان نیابد، مردمی که پیش از این نیز از جنگ آسیب دیدهاند، بیشتر متأثر خواهند شد .
تهمینه قادری، روانشناس، در صحبت با رادیو آزادی برای خانوادهها در شرایط کنونی راهحلها و توصیههایی ارائه کرد که به گفته او با عملی کردن آنها میتوان کودکان را از تأثیرات دوامدار این درگیریها تا حدی محافظت کرد. «نخست اینکه هرقدر والدین و اعضای خانواده آرامش خود را حفظ کنند و ترس و احساساتشان را کنترول نمایند، به همان اندازه دیگر اعضای خانواده، بهویژه کودکان، نیز احساس امنیت خواهند کرد؛ زیرا حضور عاطفی والدین تأثیر بسیار زیادی بر کودکان دارد.
همچنین خانوادهها باید تلاش کنند با کودکان خود به اندازه درک و فهم کودکانه صحبت کنند و درباره سیاست، خطرات و جنگ چیزی به آنها نگویند.
در چنین زمانهایی بهتر است برای کودکان کتاب بخوانند یا خود را با آنها در بازیها مصروف کنند تا توجه آنها از وضعیت موجود به چیزهای دیگر معطوف شود و تأثیر منفی کمتری بپذیرند.»
این تنشها و درگیریها میان حکومت طالبان و پاکستان پس از آن آغاز شد که پاکستان در شب دوم ماه حوت در برخی مناطق پکتیکا و ننگرهار، غیرنظامیان را هدف قرار داد. هرچند حکومت پاکستان ادعا کرد که در این حملات هوایی هفت مرکز وابسته به تحریک طالبان پاکستان و شاخه ولایت خراسان داعش را هدف قرار داده و ۷۰ نفر را کشته است، اما دفتر سیاسی سازمان ملل متحد در افغانستان (یوناما) در آن زمان اعلام کرد که بر اساس اطلاعات اولیه، در این حمله ۱۳ غیرنظامی کشته و ۷ نفر دیگر زخمی شدهاند.