آنان هنوز هم در جستوجوی اینکه عزیزانشان زندهاند یا خیر، سرگردان اند.
یک باشندۀ شهر کابل که نخواست نامش در گزارش ذکر شود، یک پسر مامایش به نام عبدالواحد که ۲۶ سال سن داشت، از زمان حملهٔ دوشنبهشب بر مرکز ترک اعتیاد موسوم به "امید" در کابل، ناپدید شده است.
او به رادیو آزادی گفت که عبدالواحد حدود یک سال پیش به هیروئین معتاد شده بود و تحت تداوی قرار داشت:
خانوادهاش در جستوجوی او هستند. پسر مامایم را هنوز پیدا نکردهایم.
"در شفاخانهٔ وزیراکبرخان گشتیم، اما چون اجساد قابل شناسایی نیستند، به همین دلیل او ناپدید است. خانوادهاش در جستوجوی او هستند. پسر مامایم را هنوز پیدا نکردهایم. او در همین شفاخانه بستری بود. همین روزها، روزهای رخصتیاش بود، اما نصیب نشد. هنوز هیچ معلوماتی در دست نیست که زنده است یا مرده؟ جوان بود، یک سال میشود که ازدواج کرده بود و یک دختر هم داشت. اندوه به حدی است که اینجا در افغانستان برای هیچکس عید به نظر نمیرسد."
اما بهگفتهٔ او، این تنها عبدالواحد نیست، بلکه دهها خانوادهٔ دیگر نیز امروز در برابر این مرکز گردهم آمدهاند و در میان ویرانههای آن و پشت دروازههای شفاخانههای مختلف، در فهرستهای اعلام شده به دنبال اعضای خانواده، فرزندان و عزیزانشان سرگردان اند.
وزارت داخلهٔ حکومت طالبان مدعی شده که در این حملهٔ هوایی بر این مرکز، بیش از ۴۰۰ تن کشته و بیش از ۲۵۰ تن دیگر زخمی شدهاند.
مقامهای این وزارت همچنین گفته اند که پس از تکمیل شدن عملیات نجات، ممکن است در این ارقام تغییر به میان آید؛ درحالیکه دفتر هیئت معاونت ملل متحد در افغانستان (یوناما) به خبرگزاری رویترز گفته است که شمار کشته شدهگان دستکم ۱۴۳ تن است.
در مقابل، حکومت پاکستان هدف قرار دادن این مرکز را رد کرده و مدعی شده که در این حملهٔ هوایی "پناهگاههای تحریک طالبان پاکستان" را هدف قرار دادهاست.
حملۀ اخیر با واکنشهای گسترده در داخل افغانستان روبهرو شده و سازمانهای مختلف بینالمللی حقوق بشری از جمله ملل متحد این حمله را محکوم کردند.
در همین حال، افغانهایی که در برخی ولایتها به دلیل درگیریها میان طالبان و پاکستان بیجا شدهاند، میگویند که هنوز به خانههایشان بازنگشته اند و عید را در زیر خیمهها و در شرایط دشوار سپری میکنند.
یک باشندهٔ شهرک تورخم در ولایت ننگرهار که نخواست نامش فاش شود، در این باره به رادیو آزادی گفت:
"هنوز هم خانوادهام در خیمه گیر ماندهاند. من اینجا در قریه هستم. بیچارهها، همه مردم ما و خانوادهام با مشکلات زیادی روبهرو هستند، چون وسایلیکه برای عید در نظر گرفته شده بود، نه به آنها رسیده و نه به ما. همهچیز کاملاً گدود است."
همچنان یک باشندهٔ ولسوالی علیشیر در ولایت خوست که خانوادهاش از محل اصلیشان بیجا شده و در خیمه زندگی میکند، میگوید که به دلیل ترس از آغاز دوبارهٔ خشونتها، خانوادهاش و دهها باشندهٔ دیگر هنوز به مناطقشان برنگشته اند.
برخی در خیمهها و برخی در خانههای کرایی زندگی میکنند و با مشکلات زیادی دستوپنجه نرم میکنند.
او نیز به شرط فاش نشدن نامش، روز پنجشنبه به رادیو آزادی گفت: "این آتشبس مؤقتی است، به همین خاطر کسی جرأت نمیکند به خانههایش برگردد. اگر آتشبس شکسته شود، مردم دوباره با مشکلات روبهرو میشوند. بنابراین، برخی در خیمهها و برخی در خانههای کرایی زندگی میکنند و با مشکلات زیادی دستوپنجه نرم میکنند. ما از هر دو طرف میخواهیم که مشکلات را از راههای دیپلماتیک حل کنند."
این درخواستها در حالی مطرح میشود که به تازگی حکومت طالبان و پاکستان به درخواست ترکیه، قطر و عربستان سعودی، آتشبس مؤقت اعلام کردهاند.
عطاالله تارر، وزیر اطلاعات پاکستان روز چهارشنبه، ۲۷ حوت در صفحهٔ اکس (تویتر سابق) خود نوشته است که به درخواست این کشورها، نیروهای پاکستانی از ۱۹ تا ۲۴ مارچ حملات بر افغانستان را متوقف خواهند کرد.
در مقابل، ذبیحالله مجاهد سخنگوی حکومت طالبان نیز در صفحهٔ ایکس خود بدون مشخص کردن تاریخ دقیق ختم آتشبس، اعلام کردهاست که آنها نیز در روزهای عید عملیات انتقامی علیه پاکستان را متوقف میکنند.
تحریک طالبان پاکستان (تیتیپی)، نیز به مناسبت عید، آتشبس سهروزه اعلام کرده است.
محمد خراسانی، سخنگوی این گروه در اعلامیهای که به رسانهها فرستاده شدهُ گفته است که این تصمیم را به احترام روزهای عید اتخاذ کردهاند.
قابل یادآوری است که درگیریها و تنشها میان طالبان و پاکستان پس از آن شدت گرفت که پاکستان در ۲۶ فبروری بر ولایتهای پکتیکا و ننگرهار حملات هوایی انجام داد که در آن، در کنار زخمی شدن شمار زیادی از افراد، ۱۷ عضو یک خانوادهٔ ملکی در ننگرهار نیز کشته شدند.
وزارتهای خارجهٔ عربستان سعودی، قطر و ترکیه در اعلامیههای جداگانه از این آتشبس استقبال کرده و تأکید کردهاند که دو طرف باید مشکلات را از راه گفتوگو حل کنند و برای فراهمسازی زمینهٔ این مذاکرات، اعلام آمادگی کردند.