مجاهد این اظهارات را روز یکشنبه ۱۱ اسد، در نشست خبری برنامه «حکومت در آیینه مطبوعات» بیان کرد و تأکید نمود که ادامه تنش میان کابل و اسلامآباد به زیان هر دو طرف است.
بارها تأکید کردهایم که موضوعات سیاسی باید از مسائل تجارتی جدا نگهداشته شود و تجارت، در هر شرایط، بهگونه عادی ادامه یابد
او گفت: "ما بارها تأکید کردهایم که موضوعات سیاسی باید از مسائل تجارتی جدا نگهداشته شود و تجارت، در هر شرایط، بهگونه عادی ادامه یابد؛ زیرا یک نیاز انسانی و ضرورت حیاتی است. اما سیاست پاکستان این بوده که راههای تجارتی را مسدود کند و برای تاجران افغان موانع ایجاد نماید که این موضوع باعث تنش در روابط شده است. با این حال، ما خواهان ادامه این تنش نیستیم و تلاش داریم که حل شود، زیرا به نفع هیچیک از دو طرف نیست."
اسلامآباد، دلیل اصلی اختلاف با حکومت طالبان را حضور و فعالیت تحریک طالبان پاکستان (TTP) در خاک افغانستان عنوان میکند.
پاکستان بارها ادعا کرده است که اعضای این گروه از خاک افغانستان حملات مرگبار را در داخل پاکستان سازماندهی و اجرا میکنند و از حکومت طالبان خواسته است مانع این فعالیتها شود.
در مقابل، حکومت طالبان این ادعا را رد کرده و گفته است که اجازه استفاده از خاک افغانستان علیه هیچ کشوری را نمیدهد. طالبان در عین حال تأکید کردهاند که مشکلات امنیتی پاکستان، مسئله داخلی آن کشور است.
زردشت شمس، دیپلمات پیشین افغانستان در اسلامآباد و آگاه امور سیاسی، در گفتوگو با رادیو آزادی گفت که به باور او، پاکستان موضوع تحریک طالبان پاکستان را بهانه قرار داده و در واقع خواهان بیثبات ماندن افغانستان است.
این کشور هیچگاه نخواسته است افغانستان دارای یک نظام باثبات و مستقل باشد
او گفت: "پاکستان میخواهد حاکمان فعلی افغانستان را زیر فشار دوامدار قرار دهد. به باور من، این کشور هیچگاه نخواسته است افغانستان دارای یک نظام باثبات و مستقل باشد. هدف آنان این است که افغانستان حتی در روابط و تعاملات خود با جهان نیز وابسته به سیاستها و خواست پاکستان باقی بماند."
تنشها میان حکومت طالبان و پاکستان از ماه اکتبر سال گذشته میلادی شدت گرفت؛ زمانی که چندین درگیری مرزی میان نیروهای دو طرف رخ داد.
پس از آن، پاکستان چندین بار مناطقی در داخل افغانستان را هدف حملات هوایی قرار داد؛ حملاتی که سازمان ملل متحد کشته شدن غیرنظامیان، از جمله زنان و کودکان، را در آن تأیید کرده است.
مرگبارترین این حملات، حمله به مرکز تداوی معتادان (امید) در کابل بود. بر اساس گزارش هیئت معاونت سازمان ملل متحد در افغانستان (یوناما)، در این حمله دستکم ۲۶۹ غیرنظامی کشته و بیش از ۱۲۲ تن دیگر زخمی شدند. حکومت طالبان شمار قربانیان را بیش از ۴۰۰ نفر اعلام کرده است.
پاکستان در آن زمان مدعی شد که هدف حمله، یک انبار مهمات، تأسیسات نظامی و زیرساختهای مرتبط با گروههای مسلح بوده، نه یک مرکز درمانی. اما سازمانهای عفو بینالملل و دیدهبان حقوق بشر پس از انجام تحقیقات اعلام کردند که هیچ مدرکی مبنی بر استفاده نظامی از این مرکز به دست نیاوردهاند و خواستار انجام یک تحقیق مستقل درباره این حمله شدند.
تنشهای سیاسی و امنیتی میان دو طرف، بارها باعث بسته شدن گذرگاههای مرزی و اختلال در تجارت شده و میلیونها دالر خسارت به تاجران دو کشور وارد کرده است.
همزمان، پاکستان روند اخراج مهاجران افغان فاقد اسناد قانونی اقامت را نیز تشدید کرد.
بر اساس آمار سازمان ملل متحد، از سال ۲۰۲۳ تاکنون میلیونها مهاجر افغان از پاکستان به افغانستان بازگشتهاند که بخش بزرگی از آنان بهگونه اجباری اخراج شدهاند.
حکومت طالبان بارها از این روند انتقاد کرده و آن را مغایر اصول انسانی دانسته است.
سازمان ملل متحد نیز هشدار داده است که بازگشت گسترده مهاجران افغان، بحران بشری و اقتصادی افغانستان را بیش از پیش تشدید کرده است.
