معینیت سواد آموزی وزارت معارف میگوید، دولت برای بلند بردن سطح سواد اراده ندارد و پولهای کمک شده بیشتر در راه برنامههای خیالی هزینه شدهاند.
محمد سردار رحیمی معین سواد آموزی این وزارت روز پنجشنبه در کنفرانس که زیر نام "بسیج ملی برای سواد آموزی" در کابل برگزار گردیده بود، تعیین زمان از سوی وزارت معارف را که بر بنیاد آن ۶۱ درصد افراد تا سال ۲۰۲۰ میلادی در کشور باسواد باشند را انتقاد میکند و عملی شدن آن را به علت نبود بودجه ناممکن میخواند.
وی نهادهای کمکرسان و دولت را برای پایان دادن چالشهای فرا میخواند که بهگفته او عامل بیسوادی اند.
رحیمی تأکید میکند که اگر به جای برنامههای خیالی پول برای ارتقای سواد هزینه گردد افغانستان از این چالش رهایی خواهد یافت.
رحیمی: هر سال ۲۰۰ هزار تن از کودکان از تعلیم باز میمانند.
بهگفته رحیمی افزوده شدن ۲۰۰ هزار کودک به شمار بیسوادان، سالانه در کشور به علت نبود نصاب تعلیمی، اولویت نداشتن سواد در برنامههای معارف، عملی نشدن برنامه انکشاف پایدار و معیاری نبودن نصاب تعلیمی چالشی است که بهگونه جدی باید به آن رسیدهگی گردد.
وی افزود:
"علاوه بر ده میلیون بیسواد که ناشی از چهار دهه عقب ماندهگی موجود است، هر سال ۲۰۰ هزار تن از کودکان از تعلیم باز میمانند، به مراکز و برنامههای که نیاز مصرف دارند بودجه داده نمیشود چون یک باند مافیایی شکل گرفتهاست و کمک تا دوصد میلیون دالر به برنامههای خیالی داده میشود."
فقر، خشونت، نا امنی، فساد اداری و عقب ماندهگی چالشهای اند که معین سواد آموزی به آن اشاره میکند و میگوید این همه ریشه در بیسوادی دارد و برای پایان یافتن این چالش تنها اراده نیاز است که باید از سوی دولت وجود داشته باشد.
یافتههای معینیت سواد آموزی نشان میدهد که در حال حاضر ۱۰ میلیون تن در کشور از داشتن سواد بیبهره استند که بخش بزرگ آن را زنان تشکیل میدهد.
یک روز پیش از این بانوی اول افغانستان در مراسم بزرگداشت از روز جهانی سواد آموزی نیز پائین بودن سطح سواد را در کشور نگران کننده و غیر قابل پذیرش دانستهاست.
از سوی دیگر معاون دوم رئیس جمهور در این مراسم گفتهاست که در بسیاری از مناطق، مکاتب به روی شاگردان بسته استند که این نگران کنندهاست.
با این همه این معینیت میگوید وزارت معارف گفتهاست که باید تا سال ۲۰۲۰ میلادی میزان سواد در کشور به ۶۱ درصد برسد که با توجه به نبود بودجه و موجودیت چالشهای دیگر سر راه این معینیت آنان نمیتوانند تا به این هدف دست یابند.
یک طفل محروم از تعلیم در افغانستان
- اما آیا کمکها در بخش سواد آموزی و معارف در راه برنامههای خیالی هزینه شدهاند؟
- و وزارت معارف چه برنامههای برای ارتقای سواد در کشور دارد؟
کبیر حقمل رئیس نشرات این وزارت به این پرسشها چنین پاسخ میدهد:
"ما بر اساس برنامهها و نیازهای عینی جامعه پروژهها را طرح، اولویت بندی و عملی میسازیم. موضوع بودجه مشکل بزرگ در سطح کشور است. سال گذشته در دفاع بودجه بیشتر از ۵۰۰ میلیون دالر خواسته بودیم، اما برای ما ۲۵۰ میلیون دالر داده شد یعنی نصف بودجه و من در قسمت کمبود بودجه همرای معینیت سواد آموزی موافق هستم."
معینیت سواد آموزی از دولت و سازمانهای بینالمللی کمک کننده میخواهد تا برنامههای سواد آموزی را در اولویتشان قرار دهند.
این معینیت میگوید، کمکها در بخش سواد آموزی تا ۲۰ درصد که از سوی جامعه جهانی تعهد شدهاند باید در اختیار این معینیت قرار داده شوند و نیز سکتور خصوصی در بخش سواد آموزی سرمایهگذاری کند.
گزارش: نظیفه محبوبی