امید این است که برنامه جهانی غذا، صلیب سرخ و هلال احمر با ما کمک کنندعثمان باشنده ولسوالی برمل
عثمان باشنده ولسوالی برمل ولایت پکتیکا است که میگوید بهدلیل درگیریهای اخیر میان طالبان و نیروهای پاکستانی در امتداد خط دیورند، حدود دو ماه پیش مجبور به ترک خانهاش شده بود، اما اکنون بهدلیل بارندگیها و نبود سرپناه و امکانات در دشت، ناگزیر شده است دوباره به خانهاش بازگردد.
او میافزاید که در مناطقشان اگرچه در آغاز به برخی خانوادهها از سوی هلال احمر بهگونه بسیار محدود کمک شد، اما بعداً کمکهای نهادها، از جمله برنامه جهانی غذا، متوقف گردید و بسیاری از خانوادهها از هرگونه کمک محروم مانده و در شرایط دشوار شب و روز را سپری میکنند.
عثمان روز جمعه، ۲۸ حمل، به رادیو آزادی گفت:
"مناطق ما سرحدی است و حدود دو تا سهونیم هزار نفر مجبور به کوچ شدهاند، اما برخی هنوز در مناطق خود باقی ماندهاند. کمکها بسیار اندک بود و بسیاری از مردم از آن محروم شدند. اکنون امید ما این است که برنامه جهانی غذا، صلیب سرخ و هلال احمر به مناطق ما بیایند و به ما کمک کنند. مردم با مشکلات زیاد روبهرو اند، کوهها سرد است و بارانها زیاد، خیمه و سرپناه وجود ندارد و مردم در فضای باز زندگی میکنند."
بیشتر در این باره:
تعهد ملل متحد به ادامۀ کمکها در افغانستان؛ اما برخی نیازمندان مدعی اند که هیچ کمکی دریافت نکردنددر مناطق زازی آریوب، پتان، احمدخیل و منگل، مردم اصلاً برنامه جهانی غذا را نمیشناسندفولادخان، باشنده ولسوالی سمکنی
در همین حال، فولادخان، باشنده ولسوالی سمکنی ولایت پکتیا، میگوید که در این ولسوالی هیچگونه کمکی به خانوادههای آسیبدیده از جنگ صورت نگرفته است:
"در مناطق مرزی مانند زازی آریوب، پتان، احمدخیل و منگل، مردم اصلاً برنامه جهانی غذا را نمیشناسند و این نهاد به اینجا نمیآید. در سمکنی هم نه کمکی شده و نه مؤسسات بینالمللی آمدهاند. قبلاً هرگاه درگیری میشد، کمکها میرسید، اما حالا حتی اگر جنگ بیست شب هم دوام کند، مردم بسیار رنج میکشند، زیرا اقتصاد ضعیف است و مردم با مشکلات شدید روبهرو اند."
این در حالی است که برنامه جهانی غذا نیز در یک گزارش تازه اعلام کرده که در چندین منطقه مرزی، فعالیتهای مهم کمکرسانی و سیستم غذایی آن بهدلیل درگیریهای اخیر و افزایش بیثباتی به حالت تعلیق درآمده که این وضعیت، ناامنی غذایی را در افغانستان تشدید میکند.
این نهاد روز پنجشنبه، ۲۷ حمل، در گزارش سهصفحهای در وبسایت خود افزوده است که برنامههایش در پنج ولسوالی ولایتهای خوست، پکتیکا، پکتیا و نورستان متوقف شده که پیامدهای نگرانکنندهای بر جوامع آسیبپذیر داشته است.
با این حال، به گفته این اداره، با وجود این چالشها، برنامههای مربوط به مادران و کودکان و برخی فعالیتهای حیاتی دیگر، بهجز در ولسوالی کامدېش نورستان، در بیشتر ولسوالیهای آسیبدیده از سر گرفته شده است.
بیشتر در این باره:
عید برای خانوادههایی که در درگیریهای اخیر در افغانستان آسیب دیدند، چگونه گذشت؟درگیریها میان حکومت طالبان و نیروهای پاکستانی از ۲۶ فبروری آغاز شده و تا کنون هیچیک از طرفها بهگونه رسمی پایان آن را اعلام نکردهاند.
شایان ذکر است که برنامه جهانی غذا در گزارش خود تأکید کرده که با وجود ادامه کمکها در سایر مناطق افغانستان، سطح نیازهای بشری همچنان بسیار بالا است، وضعیت اقتصادی فروپاشیده، پیامدهای تغییرات اقلیمی افزایش یافته و میزان کمکها کاهش یافته است.
بر بنیاد این گزارش، تنها از هر چهار کودک دچار سوءتغذیه یک تن و از هر سه مادر شیرده یا باردار یک تن میتواند از کمکها بهرهمند شود، در حالیکه میلیونها تن دیگر همچنان در معرض خطر قرار دارند.
این اداره افزوده است که درگیریهای اخیر، جنگ در ایران و بازگشت گسترده مهاجران، وضعیت را بیش از پیش وخیم ساخته است.
پیش از این نیز نهادهای مختلف سازمان ملل متحد و سازمانهای حقوق بشری و امدادرسان، وضعیت جاری افغانستان را نگرانکننده خوانده و بر نیاز فوری میلیونها افغان به کمکهای بشردوستانه تأکید کردهاند.