شماری از مهاجران افغان در ایران: با افزایش مصارف زنده‌گی، تبعیض و فشارهای روزافزون مواجه هستیم

شماری از مهاجران افغان که از ایران اخراج شده اند(آرشیف)

برخی از مهاجران افغان در ایران می‌گویند که پس از افزایش تنش‌ها، علاوه بر از دست دادن فرصت‌های کاری، با افزایش هزینه‌های زنده‌گی، تبعیض و فشارهای روزافزون روبه‌رو شده‌اند.
کارگر هستم، اصلاً توان ندارم که جایی بروم، خانه بگیرم یا کرایه بدهم و زنده‌گی کنم
یک مهاجر افغان در تهران

یک مهاجر افغان در تهران می‌گوید که پس از افزایش تنش‌ها و حملات میان اسرائیل، ایالات متحده و ایران، زنده‌گی مهاجران افغان در ایران با مشکلات بیشتری روبه‌رو شده‌است:

"خودم یک کارگر هستم، اصلاً توان ندارم که جایی بروم، خانه بگیرم یا کرایه بدهم و زنده‌گی کنم."

او که به‌دلیل حساسیت موضوع نخواست نامش در گزارش ذکر شود، روز پنج‌شنبه «۲۴ ثور» در گفت‌وگو با رادیو آزادی افزود که با افزایش هزینه‌های زنده‌گی و دشوارتر شدن شرایط اقتصادی، درآمد ناچیز کارگری به هیچ وجه پاسخ‌گوی نیازهای خانواده‌اش نیست:

"از پول کارگری چه می‌شود؟ فقط یک نفر کار کند، سه طفل داشته باشد و خانواده را اداره کند، روزگار به سختی می‌گذرد؛ آن هم اگر کار پیدا شود. اگر کار نباشد، هیچ. اقتصاد من بسیار ضعیف است. کار می‌کنم، از یک طرف قرض‌هایم را می‌پردازم و از طرف دیگر زنده‌گی را پیش می‌برم. به همین شکل روزگار سپری می‌شود."

بیشتر در این باره:

آی او ام: در دو هفتهٔ اخیر تعداد عودت‌کنندگان به افغانستان، به‌گونهٔ بی‌سابقه افزایش یافته است
وقتی جنگ با اسرائیل آغاز شد، وضعیت افغان‌ها در ایران بسیار بد شد
یک مهاجر افغان در ایران

شماری از مهاجران افغانی‌که به تازه‌گی از ایران به افغانستان بازگشته اند نیز از وضعیت دشوار اقتصادی، افزایش فشارها و نبود فرصت‌های کاری در ایران سخن می‌گویند.

یک مهاجر افغان که حدود دو هفته پیش از ایران به هرات بازگشته و او نیز نخواست نامش در گزارش ذکر شود، می‌گوید:

"وقتی جنگ با اسرائیل آغاز شد، وضعیت افغان‌ها بسیار بد شد. در بعضی دکان‌ها و نانوایی‌ها به افغان‌ها مواد غذایی فروخته نمی‌شد و در بسیاری از محل‌هایی که افغان‌ها کار می‌کردند، از جمله دکان‌ها و مارکیت‌ها دیگر اجازه کار هم نداشتند. اگر کسی کار هم می‌کرد مزد شان پرداخت نمی‌شد."

این نگرانی‌ها در حالی مطرح می‌شود که شورای مهاجرین ناروی اعلام کرده که جنگ میان اسرائیل، ایالات متحده و ایران زنده‌گی بیش از چهار میلیون مهاجر افغان در ایران را تحت تأثیر قرار داده‌است.

بیشتر در این باره:

جدایی از خانواده؛ روایت رحمت‌الله که از ایران اخراج شده و در افغانستان کسی را نمی‌شناسد
با آغاز جنگ، شمار زیادی از مهاجران افغان در ایران شغل‌های خود را از دست داده‌اند
یان ایگلند، رئیس شورای مهاجرین ناروی

یان ایگلند، رئیس این شورا، روز چهارشنبه «۱۳ می» در صفحه اکس (تویتر سابق) خود نوشته که با آغاز جنگ، شمار زیادی از مهاجران افغان در ایران شغل‌های خود را از دست داده‌اند و اکنون قادر به تأمین نیازهای اولیه خانواده‌های‌شان نیستند.

به‌گفته او، هزینه مواد غذایی در مقایسه با سال گذشته دو برابر شده و بسیاری از خانواده‌ها ناچار شده‌اند وعده‌های غذایی خود را کاهش دهند، درمان بیماران را به تعویق بیندازند و برای زنده ماندن قرض بگیرند.

رئیس شورای مهاجرین ناروی همچنین گفته است که این نهاد به هزاران خانواده مهاجر افغان در ایران کمک نقدی اضطراری فراهم کرده تا بتوانند مواد غذایی و اقلام ضروری خریداری کنند.

او اما هشدار می‎‌دهد که این شورا در حال حاضر تنها بودجه کافی برای کمک به حدود یک هزار خانواده دیگر را در اختیار دارد و در صورت تأمین نشدن بودجه جدید، عملیات کمک‌رسانی اضطراری آن تا یک ماه دیگر متوقف خواهد شد.

قابل ذکر است که تنش‌ها میان ایران، ایالات متحده و اسرائیل در ۲۸ فبروری آغاز شد و پس از آن، وضعیت امنیتی و اقتصادی در ایران به‌گونه چشمگیری متأثر شده‌است؛ وضعیتی‌که زنده‌گی میلیون‌ها غیر نظامی، به‌ویژه مهاجران افغان مقیم این کشور را تحت تأثیر قرار داده‌است.

پیش از این نیز شماری از سازمان‌های بین‌المللی، از جمله سازمان ملل متحد و شورای مهاجرین ناروی، نسبت به وضعیت مهاجران افغان در ایران پس از درگیری‌ها ابراز نگرانی کرده و هشدار داده بودند که ادامه جنگ و بحران اقتصادی می‌تواند وضعیت انسانی آنان را وخیم‌تر سازد.

پس از بازگشت دوباره طالبان به قدرت در افغانستان، شمار زیادی از افغان‌ها، به‌ویژه نظامیان پیشین، فعالان حقوق زنان و سایر افراد به دلیل آن‌چه که تهدیدهای امنیتی، مشکلات اقتصادی و نبود زمینه آموزش برای دختران‌شان عنوان می‌کنند، به کشورهای همسایه، به‌ویژه ایران و پاکستان پناه بردند.

با این حال، ایران و پاکستان همچنان هر روز هزاران مهاجر افغان را به افغانستان بازمی‌گردانند، روندی‌که نگرانی نهادهای امدادرسان و سازمان‌های حقوق بشری را افزایش داده و فشار بر منابع موجود برای رسیده‌گی به نیازهای بازگشت کننده‌گان را بیشتر ساخته است.