شماری از مادران افغان که کودکان شان به سوءتغذیه مبتلا اند، میگویند از چندی به اینسو مواد غذایی ویژه برای پیشگیری و درمان سوءتغذیه کودکان در مراکز صحی در دسترس نیست.
نور بیبی که به گفته خودش دو کودک مبتلا به سوءتغذیه دارد، میگوید که اکنون مانند گذشته در مراکز صحی برای کودکانشان مواد غذایی تغذیوی و ویژه توزیع نمیشود.
او که در ولسوالی الیشنگ ولایت لغمان زندگی میکند، میگوید به دلیل مشکلات اقتصادی، بیکاری و فقر، توان تهیه غذای کافی و مناسب برای کودکانش را ندارد به همین دلیل دو فرزندش، یکی شش ساله و دیگری سه ساله، به سوءتغذیه مبتلا شدهاند.
برای کودکان حتی نان کافی نداریم. هر شب گرسنه میخوابند. دو فرزندم به سوءتغذیه مبتلا هستند، چون نمیتوانیم غذای کافی برایشان فراهم کنیم. وقتی به مرکز صحی میرویم، میگویند که برای کودکان مبتلا به سوءتغذیه هیچ چیزی موجود نیست.
نور بیبی روز شنبه، ۲۶ ثور، به رادیو آزادی گفت: "برای کودکان حتی نان کافی نداریم. هر شب گرسنه میخوابند. دو فرزندم به سوءتغذیه مبتلا هستند، چون نمیتوانیم غذای کافی برایشان فراهم کنیم. وقتی به مرکز صحی میرویم، میگویند که برای کودکان مبتلا به سوءتغذیه هیچ چیزی موجود نیست. چند روز پیش سه ساعت راه را طی کردم و به مرکز صحی رسیدم، اما بدون دریافت هیچ کمکی به خانه برگشتم. وضعیت بسیار دشوار است. شوهرم هیچ کاری ندارد. قبلاً گاهی کار پیدا میکرد، اما اکنون هیچ کاری وجود ندارد. در چنین شرایطی چگونه کودکان سیر شوند؟ وقتی کودکان گرسنه باشند، طبیعی است که به سوءتغذیه مبتلا شوند."
لیلما، یکی از باشندگان ولسوالی کامه ولایت ننگرهار، نیز می گوید که پسر پنجسالهاش دچار سوءتغذیه شده و از وضعیت مشابه شکایت دارد.
او که فرزند مبتلا به سوءتغذیهاش را در بخش کودکان شفاخانه صحت عامه ننگرهار بستری کرده است، روز شنبه، ۲۶ ثور، به رادیو آزادی گفت:
"حکومت هم باید به حال ما توجه کند. هیچ کاری وجود ندارد. قبلاً گاهی کاری پیدا میشد، اما اکنون شرایط آنقدر بد شده که از زندگی خسته شدهایم. برای کودکان غذا نداریم و به همین دلیل دچار سوءتغذیه شدهاند. آنان لباس و غذا میخواهند، اما ما هیچ چیزی نداریم. وضعیت بسیار بد است و ناچار شدهایم دست به گدایی بزنیم."
این خانوادهها میگویند که پیش از این در مراکز مختلف صحی برای کودکان مبتلا به سوءتغذیه، بیسکویتهای مغذی، شیر خشک و سایر مواد غذایی ویژه توزیع میشد، اما اکنون این کمکها بهطور کامل متوقف شده است.
این مادران میگویند کودکانشان روز به روز ضعیفتر میشوند و به دلیل نبود درمان و غذای مناسب، وضعیت صحی آنان نگرانکننده شده است.
آنان از نهادهای کمکرسان و مؤسسات صحی میخواهند که بهگونه فوری به کودکان در معرض خطر سوءتغذیه رسیدگی کنند و برنامههای تغذیهای را دوباره گسترش داده و فعال سازند، زیرا به گفته آنان بسیاری از خانوادهها به دلیل مشکلات اقتصادی توان تأمین غذای مناسب برای فرزندانشان را ندارند.
بیشتر در این باره:
یک باشنده کابل: داکتر برایم گفت که کودکانم به سوءتغذیه مبتلا شدهانددر همین حال، برنامه جهانی غذای سازمان ملل متحد(دبلیو اف پی) بار دیگر نسبت به افزایش سوءتغذیه در میان زنان و کودکان هشدار داده و اعلام کرده که افغانستان با شدیدترین افزایش ثبتشده سوءتغذیه روبهرو است و پنج میلیون کودک و مادر نیازمند درمان هستند.
در بیانیهای که این سازمان روز جمعه، ۲۵ ثور، منتشر کرده، آمده است که کارل سکاو، معاون اجرایی و رئیس عملیاتی برنامه جهانی غذا، اخیراً در شرق افغانستان با مادران و کودکانی دیدار کرده که از سوءتغذیه رنج میبرند و بیش از دو ساعت راه را پیموده بودند تا به یک مرکز صحی برسند، اما به دلیل توقف کمکهای غذایی بدون دریافت هیچ کمکی بازگشتهاند.
برنامه جهانی غذا در گزارش دیگری که در ۲۱ ثور منتشر شد، گفته بود که افغانستان با بحران بشری رو به گسترش مواجه است و گرسنگی و سوءتغذیه در میان کودکان و زنان در این کشور روز به روز افزایش مییابد.
در این گزارش آمده که افغانستان با مشکلات پیدرپی از جمله رکود اقتصادی، بیکاری، پیامدهای تغییرات اقلیمی و تنشهای فزاینده منطقهای روبهرو است.
به گفته این سازمان، این وضعیت باعث افزایش قیمت مواد غذایی شده و ناامنی غذایی را در سراسر کشور تشدید کرده است.
حکومت طالبان تاکنون در این مورد اظهارنظر نکرده است، اما پیش از این، در اواخر سال ۱۴۰۴ خورشیدی، وزارت صحت عامه طالبان اعلام کردکه حدود سه میلیون زن و کودک در افغانستان با سوءتغذیه مواجه هستند.
این درحالیست که سازمان جهانی صحت(دبلیو اچ او) گفته که به دلیل کمبود شدید بودجه، فعالیت ۴۴۵ مرکز صحی در افغانستان یا متوقف شده و یا این مراکز بهطور کامل بسته شده اند.
این سازمان در ماه دسمبر سال گذشته اعلام کرد که در نتیجه این وضعیت، دستکم ۳.۷۹ میلیون نفر تحت تأثیر قرار گرفتهاند.
در گزارش آمده که در میان این مراکز بستهشده، تیمهای سیار صحی و تغذیهای، مراکز صحی ابتدایی و فرعی و سایر مراکزی شاملاند که خدمات حیاتی بشردوستانه و نجاتبخش را به مردم ارائه میکردند.