شماری از آنان در صحبت با رادیو آزادی میگویند که در یک شبانهروز تنها حدود سه تا چهار ساعت برق دارند و این وضعیت، مشکلات جدی را برایشان بهوجود آورده است.
بهزاد، باشنده منطقه ارزان قیمت شهر کابل، به رادیو آزادی گفت:
ما هر روز میشنویم که پروژه افتتاح شد، پروژه به بهرهبرداری سپرده شد، اما فایدهاش را ندیدیم
هنوز پرچاوی برق روز به روز بیشتر میشود. ما فقط روزانه یک ساعت، بعضی وقتها دو ساعت برق داریم و تمام کارهای ما با مشکل روبهرو است."
خاطره، باشنده منطقه کارته نو شهر کابل نیز در صحبت با رادیو آزادی گفت:
"در این چند روز برق بیخی خراب شدهاست. اگرچه دولت چندین پروژه را برای تولید و توزیع برق گرفته و قراردادهایی را نیز با شرکتهای خصوصی امضا کرده، اما ما فایدهاش را ندیدیم و از برق مستفید نشدیم."
این شکایتها در حالی مطرح میشود که شرکت برشنا تحت کنترول طالبان، از افتتاح سه پروژه برق به ارزش ۲،۶۷ میلیارد افغانی در کابل خبر دادهاست.
عبدالباری عمر، رئیس اجرایی این شرکت که تازه به عنوان رئیس تشریفات وزارت خارجه حکومت طالبان تعیین شدهاست، روز پنجشنبه «۸ جنوری» در صفحه اکس خود نوشته است که این پروژهها شامل احداث دستگاه تولید برق خورشیدی با ظرفیت ۳۴ میگاوات، ساخت سباستیشن با ظرفیت ۱۲۶ میگاولتامپیر و لین انتقالی ۲۲۰ کیلوولت میباشد.
بهگفته او، در جریان یک سال گذشته تفاهمنامههایی به ارزش بیش از ۱،۲۰۰ میگاوات برق از منابع داخلی امضا شده که شامل استفاده از زغالسنگ، آب، باد، گاز و انرژی آفتابی است.
همچنان به تاریخ ۶ جنوری، شرکت برشنا تحت کنترول حکومت طالبان اعلام کرده بود که دستگاه تولید برق آفتابی سروبی با ظرفیت ۲۲،۷۵ میگاوات را به بهرهبرداری سپرده است.
با این حال، انجنیران امور برق اما باور دارند که این پروژهها در کوتاهمدت نمیتواند مشکل کمبود برق در افغانستان را حل کند.
صدیقالله حبیبی، یکی از آنها در صحبت با رادیو آزادی گفت:
این پروژهها از نظر تخنیکی نمیتواند مشکل مردم را در زمان کوتاه حل کند، چون هر پروژه از زمان تکمیل شدن تا به بهرهبرداری سپرده شدن، به یک مدت معین نیاز دارد
تا زمانیکه این پروسه تکمیل نشود، مشکل برق مردم حل نخواهد شد. برای حل این مشکل، یگانه راه این است که برای تطبیق چنین پروژهها تلاش بیشتر صورت گیرد تا در کنار برق وارداتی، تولیدات داخلی نیز افزایش یابد."
پیش از این نیز باشندهگان ولایتهای مختلف کشور، بهویژه در فصل زمستان، بارها از نبود و کمبود برق شکایت کردهاند.
قابل یادآوریست که مشکل کمبود برق در افغانستان تنها به حکومت فعلی محدود نمیشود و این چالش از زمان حکومتهای جمهوری پیشین نیز وجود داشته است.
برنامه توسعهای سازمان ملل متحد (یواندیپی) در سال ۱۴۰۲ اعلام کرده بود که سکتور برق افغانستان با چالشهای بزرگ روبهرو است، از جمله دسترسی محدود به برق در مناطق روستایی و وابستهگی گسترده به برق وارداتی.
بر اساس معلومات اداره سرمفتش ویژه ایالات متحده برای بازسازی افغانستان (سیگار)، حدود ۸۰ درصد برق مورد نیاز افغانستان از کشورهای همسایه تأمین میشود، موضوعیکه افغانستان را در برابر قطع و کاهش برق آسیبپذیر ساخته است.