صندوق حمایت از کودکان ملل متحد (یونیسف)، تخمین می‌کند که در سال ۲۰۲۷ بیش از چهار میلیون کودک در افغانستان به دلیل سوء تغذیه شدید به درمان نیاز خواهند داشت.
این نهاد ملل متحد روز پنج‌شنبه «۲۳ میزان» در صفحه اکس خود نوشت که از این میان، بیش از یک میلیون کودک با سوء تغذیه شدیدتر روبه‌رو خواهند شد.
هشدار یونیسف در این مورد درحالی‌ست که خانواده‌های که کودکان‌شان به سوء تغذیه مبتلا اند، از نبود غذای کافی برای کودکان‌شان شکایت دارند.
یک مادر ۲۴ ساله در ولایت لغمان که شش کودک دارد، می‌گوید که دختر دونیم ساله‌اش به نام حسینه، به سوء تغذیه شدید مبتلا شده‌است.
این زن که نخواست نامش در گزارش ذکر شود، اخیراً به رادیو آزادی گفت که شوهرش در یک کوره خشت‌پزی کار می‌کند و درآمدش به اندازه‌ی نیست که بتواند مطابق توصیه داکتران، غذای مورد نیاز کودک مبتلا به سوء تغذیه‌اش را فراهم کند.
او گفت: "خیلی مریض است. داکتر گفت که سوء تغذیه دارد. چه کنیم، توانش را نداریم، بی‌بضاعت هستیم. شیر ندارم و حالا او هم چیزی خورده نمی‌تواند. اگر چیزی باشد که بخورم، شیر هم پیدا می‌شود، اما وقتی چیزی نیست، من هم شیر ندارم."
حسینه دونیم ساله تنها کودکی نیست که از سوء تغذیه رنج می‌برد.
الفت‌الله محب‌زی، یک رضاکار صحی در ولایت ننگرهار می‌گوید، هر ماه وضعیت کودکان زیاد مبتلا به سوء تغذیه را در منطقه خود و چند ولسوالی همجوار بررسی می‌کند.
او فقر و تنگدستی را یکی از عوامل عمده سوء تغذیه می‌داند.
محب‌زی گفت: "در بسیاری از خانواده‌ها منبع درآمد وجود ندارد یا درآمد آنان به اندازه‌ی کم است که برای تأمین نیازهای روزمره کفایت نمی‌کند. به همین دلیل برخی خانواده‌ها نمی‌توانند برای کودکان‌شان غذای کافی و مغذی فراهم کنند."
به‌گفته داکتران، سوء تغذیه در کشورهای در حال توسعه مانند افغانستان یک بیماری شایع است که می‌تواند در نتیجه کمبود مواد غذایی، بیماری خود کودک و عوامل محیطی به وجود بیاید.
داکتر احمدالدین معارج، استاد پیشین پوهنتون طبی کابل، می‌گوید ابتلای کودکان به بیماری‌های دستگاه گوارش یا بیماری‌های مرتبط و همچنین ناآگاهی والدین از نوع غذای مناسب کودک در سنین مختلف، می‌تواند سبب سوء تغذیه شود.
او افزایش نیافتن وزن، ورم بدن، بی‌اشتهایی و عرق کردن را از نشانه‌های آشکار سوء تغذیه در کودکان عنوان می‌کند.
داکتر معارج می‌گوید که سوء تغذیه را می‌توان با مواد غذایی ارزان‌قیمت نیز درمان کرد.
او گفت: "درمان آن ساده است، باید به کودک انرژی و پروتین داده شود. انرژی می‌تواند از انواع مختلف مواد غذایی به دست آید، از غذاهای شیرین، غذاهای چرب و مواد پروتینی مانند گوشت، لوبیا، نخود، تخم مرغ، شیر و ماست. بهترین راه این است که مواد دارای پروتین نباتی، مانند لوبیا، دال، نخود و باقلی، با هم مخلوط و آسیاب شوند، در آب پخته شوند و مقدار مناسبی روغن به آن افزوده شده و به کودک داده شود."
داکتر معارج می‌افزاید که فاصله سنی میان دو کودک باید دست‌کم سه تا پنج سال باشد.
به‌گفته او، تولد کودکان با فاصله بسیار کم می‌تواند سبب سوء تغذیه مادران و کودکان شود.
او می‌گوید که کودک باید تا شش‌ماهگی از شیر مادر تغذیه کند و پس از آن، با مشوره کارمندان صحی، غذاهای حاوی پروتین، نشایسته و چربی به او داده شود. همچنان، واکسین‌های کودک باید به موقع تطبیق شود.
به‌گفته او، وضعیت اقتصادی خانواده نیز در پیشگیری از سوء تغذیه نقش بسیار مهمی دارد.
دفتر یونیسف در افغانستان گفته است که به خانواده‌های آسیب‌پذیر کمک‌های نقدی ارائه می‌کند تا بتوانند مواد غذایی مغذی و سایر اقلام ضروری را خریداری کنند و به خدمات صحی دسترسی بهتر داشته باشند.
