هاجره، خواهر ناظره رشیدی، روز یکشنبه ۲۱ جدی در صحبت با رادیو آزادی ادعا کرد که او در زندان استخبارات حکومت طالبان در ولایت کندز، با دستان و پاهای بسته و با خشونت شدید روبهرو است.
"خبری ازش نبود، مادرم سراغش رفته بود و به پالیدن شروع کرد، بالاخره پیدا کرد. طالبان از او شَست گرفته، نامش را گرفته و فقط برای یک دقیقه خواهر مرا نشان دادند؛ بسیار به وضعیت بد، به زنجیر و قفل بسته بود. مادرم که وضعیتش را دید، حالش خیلی خراب شد."
او افزود که ناظره رشیدی، یگانه نانآور خانوادۀ خود و همکار برخی رسانههای محلی در ولایت کندز، به تاریخ ۱۶ جدی پس از دریافت یک تماس تیلیفونی از خانه بیرون شد و سپس از سوی حکومت طالبان بازداشت شد.
حکومت طالبان تاکنون در مورد بازداشت او اظهار نظر نکرده است
و ذبیحالله مجاهد، سخنگوی حکومت آنان نیز تا اکنون به پرسش های رادیو آزادی در این مورد پاسخ نداده است.
با این حال، او پیش از این بارها تأکید کرده است که هیچ خبرنگاری به دلیل کار خبرنگاری بازداشت نشده است.
در این حال، شماری از نهادهای حامی خبرنگاران و رسانهها با نکوهش بازداشت ناظره رشیدی از سوی طالبان، خواهان رهایی فوری و بدون قید و شرط او شده اند.
نهاد (نی در تبعید) در اعلامیهای به تاریخ ۲۱ جدی، با ابراز نگرانی در مورد وضعیت این خبرنگار، از سازمانهای بینالمللی بهشمول سازمان ملل متحد، خواسته است تا با فشار بر حکومت طالبان زمینۀ رهایی ناظره رشیدی را فراهم کنند.
در این اعلامیه که یک نسخه آن با رادیو آزادی شریک شده، همچنان آمده است که طالبان پس از بازگشت دوباره به قدرت در اگست ۲۰۲۱، به طور متوسط در هر ماه نزدیک به شش خبرنگار را بازداشت کردهاند؛ به گفتۀ این نهاد، شماری از این خبرنگاران دوباره آزاد شدهاند، اما از سرنوشت تعدادی دیگر هنوز خبری در دست نیست.
همچنان، سازمان حمایت از رسانههای افغانستان (امسو) در اعلامیهای که روز شنبه ۲۰ جدی منتشر کرده است، از حکومت طالبان خواسته تا ناظره رشیدی را هرچه زودتر، بدون قید و شرط و تأخیر از زندان آزاد کند، دلایل قانونی بازداشت او را بهگونهٔ شفاف بیان کرده و احترام به امنیت و حقوق اساسی بانوان خبرنگار را تضمین کند.
این سازمان تأکید کرده است که بازداشت، تهدید و خاموشکردن خبرنگاران نقض آشکار آزادی بیان است و باید به طور فوری پایان یابد.
در عین حال، شماری از زنان خبرنگار که پیش از این از سوی حکومت طالبان بازداشت شدهاند، میگویند پس از تجربهٔ بازداشت و شکنجه، دیگر قادر به ادامهٔ فعالیتهای خبرنگاری خود نیستند.
یکی از این خبرنگاران که نخواست نامش در گزارش گرفته شود، در صحبت با رادیو آزادی گفت که به اتهام همکاری با یک رسانهٔ خارجی بازداشت شده بود، در حالی که به گفتۀ او با هیچ رسانهٔ خارجی فعالیت نداشت.
در مجموع زندان طالبان بسیار ترسناک است؛ به شکل وحشیانه رفتار میکنند، بهشدت شکنجه میکنند و پس از رهایی از زندان نیز ترس و وحشت انسان را رها نمیکند
در حال حاضر نمیتوانم بهگونهٔ آزادانه گشتوگذار کنم. پیش از این هم ترس وجود داشت، اما اکنون دوچندان شده است؛ این هراس که مبادا دوباره بازداشت شویم و پای ما به حوزه و ریاست ۴۰ کشانده شود."
مرکز خبرنگاران افغانستان در گزارشی که در اواخر ماه دسمبر سال ۲۰۲۵ منتشر کرده است، گفته که در این سال دستکم ۲۰۵ مورد خشونت و نقض آزادی رسانهها در افغانستان ثبت شده است که ۳۴ مورد آن شامل بازداشت خبرنگاران میشود و در حال حاضر پنج خبرنگار در بازداشت است.
بیشتر در این باره: مرکز خبرنگاران افغانستان: فضای رسانهای افغانستان در سال ۲۰۲۵ به شدت تحت کنترل و سرکوب قرار گرفته استحکومت طالبان بارها از سوی نهادهای بینالمللی حقوق بشری و سازمانهای حامی خبرنگاران به نقض حقوق خبرنگاران و آزادی بیان متهم شده است.
با این حال، آنان همواره ادعا کردهاند که به حمایت از آزادی بیان و حقوق خبرنگاران در چارچوب شریعت اسلامی و منافع ملی پایبند هستند.
اما این ادعا برای خبرنگاران، فعالان رسانهای و نهادهای حامی آنان قابل قبول نیست.