آنان در صحبت با رادیو آزادی گفتند که ادامهٔ آموزش آنلاین تنها یک گزینهٔ موقتی نیست، بلکه تلاشی آگاهانه برای حفظ امید، توانمندی فردی و ساختن آیندهای متفاوت برای آنها بهشمار میرود.
یکی از دختران محروم از تحصیلات عالی که نخواست نامش در گزارش گرفته شود و بهگونهٔ آنلاین در سطح لیسانس درس می خواند، روز یکشنبه ۲۵ جنوری از کابل در صحبت با رادیو آزادی گفت:
در سال فراغت من از مکتب، حکومت در افغانستان تغییر کرد و پس از آن دروازههای مکاتب و پوهنتونها بهروی دختران بسته شد و حتی فرصت این را نداشتم که یک روز هم به پوهنتون بروم
اما با این حال هرگز تسلیم نشدم و تلاش کردم تحصیلات خود را از طریق کورسهای آنلاین ادامه دهم. توانستم در یکی از پوهنتونهای آنلاین پذیرش بگیرم و تحصیلاتم را در سطح لیسانس آغاز کنم."
با این حال، این دختران میگویند که آموزش آنلاین نمیتواند بهگونهٔ کامل جایگزین آموزش حضوری شود و آنان با چالشهای از جمله مشکلات برق و اینترنت روبهرو هستند.
دختر دیگری در شهر کابل که پیش از بهقدرت رسیدن طالبان و وضع محدودیت برآموزش، دانش آموزش صنف ده مکتب بود که او نیز نخواست نامش در گزارش گرفته شود، به رادیو آزادی گفت:
"واقعاً در افغانستان آموزش آنلاین بسیار دشوار است؛ مشکلات اینترنت، هزینهٔ بلند اینترنت بهویژه برای کسانی که وایفای ندارند و همچنان مشکلات برق. برق اصلاً نیست؛ مثلاً دو یا سه روز در صنف حاضر نمیشویم، فقط بهخاطر اینکه موبایل و وسایل دیگر ما چارج ندارد."
این دختران میگویند محرومیت از آموزش حضوری، نهتنها روند یادگیری آنان را دشوار ساخته، بلکه فشارهای روانی و اجتماعی را نیز افزایش داده است.
با این حال، آنان ادامهٔ آموزش را نوعی مقاومت مدنی و مبارزه برای حق اساسی خود میدانند.
در همین حال، شماری از فعالان آموزش در افغانستان میگویند تلاش این دختران نماد مبارزهٔ آنان برای حق آموزش است و نشان میدهد که خواسته ها برای آموزش در جامعه خاموششدنی نیست.
خوشحال روهی، یکی از این فعالان در صحبت با رادیو آزادی گفت:
به نظر من، آموزش آنلاین یک تلاش مشروع، مهم و مفید در مسیر مبارزه است
در این هیچ شکی نیست که مبارزه اشکال گوناگون دارد؛ اگر از یکسو بلند کردن صدا برای حق اهمیت دارد، از سوی دیگر تلاش برای دستیافتن به حق آموزش و ادامهٔ یادگیری در هرگونه شرایط و محدودیتها، خود نوعی مبارزهٔ موفق و ارزشمند بهشمار میرود."
بیشتر در این باره: بنیت: ممنوعیت آموزش دختران افزون بر آینده آنها، آینده و پیشرفت افغانستان را نیز به خطر انداختههیئت معاونت سازمان ملل متحد در افغانستان (یوناما) روز شنبه ۴ دلو ، همزمان با روز جهانی آموزش، در صفحهٔ فیسبوک خود هشدار داده است که بدون دختران و زنان آموزشدیده، آیندهٔ افغانستان به حالت تعلیق باقی میماند.
یوناما بار دیگر تأکید کرده که آموزش یک حق بشری، یک منفعت عمومی و یک مسئولیت همگانی است.
حکومت طالبان پس از رسیدن بهقدرت در سال ۲۰۲۱ در افغانستان، آموزش دختران بالاتر از صنف ششم را ممنوع کرد و سپس در سال ۲۰۲۲ دروازه های پوهنتون ها را نیز بروی آنان بست.
با وجود درخواستهای مکرر سازمانهای مختلف بینالمللی، آنان تاکنون در این تصمیم خود تجدید نظر نکرده و گفته اند که حقوق دختران و زنان در چهارچوب شریعت اسلام در افغانستان تامین است.
سازمان علمی، آموزشی و فرهنگی ملل متحد(یونسکو) و صندوق حمایت از کودکان این سازمان (یونیسف) در یک بیانیه مشترک به مناسبت روزجهانی آموزش امسال گفته اند که در نتیجه ممنوعیت وضع شده از سوی طالبان در افغانستان ۲.۲ میلیون دختر نوجوان از تحصیل در مقطع متوسطه منع شدهاند که این امر فرصتهای آینده آنان و توسعه کشور را به شدت محدود میکند.