او گفت:
"اقامتگاۀ قبلی بسیار فرسوده بودند. وقتی راه میرفتیم، تختههایش صدا میدادند. آب گرم نداشتیم و در زمستان مرکز گرمیها سرد بود. دیوارهای خانه را کپک زده بود که به کودکان ما بیماری جلدی پیدا شد. اقامتگاه دومی که آمدیم، قبلاً خانه سالمندان بود و تختهایش کاملاً مثل تخت شفاخانه است که طفلهایم از این خیلی رنج میبرند."
به گفته سیما بارکزی، داکتر خانواده نیز برای آنان نامه داده تا هرچه زودتر از اقامتگاه فعلی به یک خانه مناسب منتقل شوند، اما این درخواست تاکنون نتیجهای نداشته است.
جمیله، مهاجر افغان دیگر میگوید برای پیدا کردن خانه حدود ۲۵۰ ایمیل به نهادهای دولتی فرستاده، اما تاکنون پاسخ مثبتی دریافت نکرده است.
حدود ۲۵۰ ایمیل به دولت فرستادیم، اما تا حال هیچ پاسخ مثبت دریافت نکردیم.
"در این کمپ که هستیم هم گفتند تا آخر سال باید آن را ترک کنیم و ما را انتقال میدهند به یک کمپ دیگر که در قریه است. این برای ما که هر روز به کورس زبان میرویم و کودکان ما به مکتب میروند، بسیار مشکل است."
یک پناهجوی افغان که پس از چهار سال موفق شده خانه پیدا کند و نخواست نامش گرفته شود، نیز از تجربهاش در اقامتگاههای موقت میگوید:
"آشپزخانهها بسیار کوچک بودند. فامیلهای بزرگ یا کسانی که کار میکردند، نمیتوانستند همزمان آشپزی کنند. خصوصاً اگر مرد میبود، زنان نمیتوانستند داخل آشپزخانه بروند و اگر زنان میبودند، مردان. همین مشکل در حمامها همچنان. از نگاه نظافت و پاکی هم مشکل وجود داشت. خلاصه، مشکلات زیادی را در طول این چهار سال متحمل شدیم."
به گفته او، خانواده ۱۰ نفریاش در جریان چهار سال در چهار کمپ مختلف مهاجران جابهجا شده است.
در همین حال، کارشناسان امور مهاجرت میگویند که مشکلات مسکن مهاجران تنها به کمبود خانه محدود نمیشود، بلکه عوامل اقتصادی و اجتماعی نیز در این بحران نقش دارند.
در همین حال سروش مولایی، رئیس شورای ولایتی ادغام و امور مهاجرت (آیا در جرمنی)، از چالشهای جدی مهاجران در زمینه دسترسی به مسکن و مشکلات اقتصادی و اداری به رادیو آزادی گفت:
کمبود شدید مسکن ارزانقیمت، افزایش کرایهها، درآمد پایین، وضعیت مالی ناپایدار و دشواریهای اداری از عوامل مهم مشکلات مهاجران در پیدا کردن خانه است.
او همچنین از وجود تبعیض در بازار مسکن یادآور شد و ادعا کرد که در برخی موارد، پیشینه مهاجرتی و حتی نام افراد میتواند بر تصمیم مالکان برای کرایه دادن خانه هایشان تأثیر بگذارد.
حداکثر کرایه یک خانه دو اتاقه در شهر برلین، پایتخت جرمنی، و شهرهای دیگر مانند هامبورگ و فرانکفورت، و همچنان در ایالت بایرن، بین ۸۰۰ تا یکهزار و ۲۰۰ یورو است.
پس از بازگشت طالبان به قدرت در اگست ۲۰۲۱، هزاران افغان به کشورهای مختلف، بهویژه کشورهای اروپایی، پناه بردهاند.
آنان در کنار مشکل مسکن، با چالشهایی مانند زبان، ترانسپورت و یافتن کار نیز روبهرو هستند.
آمار دقیق افغانهای مهاجر در اروپا روشن نیست، اما روزنامه جرمنی «ولت ام زونتاگ» گزارش داده است که پس از تسلط دوباره طالبان در افغانستان، جرمنی تاکنون حدود ۳۵ هزار و ۵۰۰ افغان در معرض خطر را از پاکستان به این کشور منتقل کرده است.
جرمنی یکی از کشورهای اروپایی است که شمار قابل توجهی از افغانهای در معرض خطر، از جمله افرادی را که با نهادهای این کشور همکاری داشتهاند، پس از سقوط جمهوری مخلوع افغانستان پذیرفته است؛ روندی که همچنان ادامه دارد.