متأسفانه ما در روز دو ساعت و در شب سه ساعت برق داریم و آن زمانی هم که برق میآید، در وقت مناسب نیست
محمد نسیم عطایی، اقتصاددان بخش افغانستان در این نهاد سازمان ملل متحد، در ویدیوی که روز چهارشنبه ۲۱ جنوری در صفحهٔ ایکس UNDP منتشر شده، گفته مجموع مصرف انرژی برق در افغانستان از سال ۲۰۲۰ به اینسو بیش از ۱۰۰ درصد افزایش یافته ؛اما این میزان به هیچوجه نزدیک به مقدار برقی مصرفی نیست که یک کشور برای داشتن زندگی عادی و معیاری به آن نیاز دارد.
او افزوده که با رشد نفوس، گسترش کسبوکارها و افزایش فعالیتها در بخشهای مختلف اقتصادی، تقاضا و نیاز به برق بهگونهٔ پیوسته در این کشور در حال افزایش است.
"افغانستان با یکی از بزرگترین بحرانهای ناامنی انرژی در منطقه روبهرو است. اگر میزان انرژیای را که این کشور تولید میکند با مقدار انرژیای که مصرف میشود مقایسه کنیم، تفاوت بسیار بزرگی میان این دو دیده میشود."
در عین حال، شماری از شهروندان و صاحبان کسبوکارها در ولایتهای مختلف افغانستان میگویند که عدم دسترسی مداوم و پایدار به برق، زندگی روزمره و فعالیت های اقتصادی آنان را با مشکلات جدی روبهرو ساخته است.
بیبرقی برای ما بسیار زیانبار است، چون تقریباً ۸۰ درصد کارهای ما به برق وابسته است
شیبا، باشندهٔ ناحیهٔ هفتم شهر کابل، روز چهارشنبه ۲۱ جنوری در صحبت با رادیو آزادی گفت:
"متأسفانه ما در روز دو ساعت و در شب سه ساعت برق داریم و آن زمانی هم که برق میآید، در وقت مناسب نیست تا بتوان از آن استفاده کرد. مردم شهر کابل به برق بیشتر نیاز دارند، بهویژه در فصل سرما تا بتوانند خانههای خود را از طریق برق گرم بسازند، اما متأسفانه در زمستان برق کافی وجود ندارد."
یک مالک کارخانهٔ نجاری در منطقه دهبوری شهر کابل که نخواست نامش در گزارش گرفته شود، میگوید بهدلیل کمبود برق، کسبوکارش با چالشهای جدی روبهرو شده است.
"بیبرقی برای ما بسیار زیانبار است، چون تقریباً ۸۰ درصد کارهای ما به برق وابسته است. روزانه فقط یک تا یکونیم ساعت برق داریم. از جنراتور استفاده میکنیم، اما مصرف تیل آن بسیار زیاد است. وقتی برق نباشد، کار هم نیست."
همچنان مالک یک سوپرمارکیت در ولایت جوزجان که او نیز نخواست نامش در گزارش گرفته شود، به رادیو آزادی گفت که برای تأمین برق از جنراتور استفاده میکند که برایش هزینهٔ سنگینی دارد.
"کسانی مثل ما که سوپرمارکیت یا کلچهپزی دارند، مجبور اند از انرژی خورشیدی یا جنراتور استفاده کنند که تیل مصرف میکند. وقتی برق نباشد، هزینهٔ خرید تیل برای روشنایی و برق، بسیار بالا میرود."
برنامه توسعهای سازمان ملل متحد (UNDP) پیش از این گفته که دسترسی محدود به برق در روستاها و وابستگی گسترده به واردات، مانع خودکفایی انرژی در افغانستان شده است.
حکومت طالبان پس از رسیدن دوباره به قدرت همواره از افتتاح و بهره برداری پروژه های برق در افغانستان خبرداده است.
کسانی مثل ما که سوپرمارکیت یا کلچهپزی دارند، مجبور اند از انرژی خورشیدی یا جنراتور استفاده کنند
د افغانستان برشنا شرکت تحت کنترول طالبان چهار روز قبل اعلام کرده که به خاطر کاهش وابستگی به واردات انرژی برق و افزایش تولیدات برق داخلی، به ظرفیت مجموعی ۹۴۰۷ میگاوات برق، در سال جاری، قراردادها و تفاهمنامههایی را با شرکتهای داخلی و خارجی امضا کردهاست.
محمدناصر احمدی، رییس پلان این شرکت گفته که این پروژهها شامل تولیدات برق از منابع مختلف، از جمله گاز طبیعی، انرژی حرارتی و زغالسنگ، میشود.
به اساسگزارش دو سال قبل اداره سرمفتش ویژه امریکا (سیگار)، افغانستان حدود ۸۰ درصد برق خود را از کشورهای همسایه وارد میکند و سالانه ۲۲۰ میلیون دالر برای آن میپردازد.
برنامه اسکان بشر سازمان ملل متحد (UN-Habitat) در اواخر سال گذشته میلادی گفت که خانوادهها در سراسر افغانستان هر روز با قطع برق مواجهاند و این وضعیت نیاز فوری به راهحلهای پایدار و درازمدت را نشان میدهد.
(UN-Habitat) افزوده که برای حل این مشکل، سرمایهگذاری در بخش انرژیهای تجدیدپذیر برای ساخت شهرهای پایدار و مقاوم در افغانستان ضروری است.