لینک های دستیابی پذیر

یک ماین پنهان آرزوهای آدم خان و برادرش را به خاک و خون کشید


ماین‎های جاسازی شده در راه‎های عمومی و فرعی در غور بیشتر جان غیر نظامیان به ویژه اطفال را می‎گیرند.

پسری که ده سال دارد و تازه می‎خواست وارد مکتب شود تا به آرزوهایش برسد اما فقر اقتصادی و مشکلات خانوادگی او را وادار ساخت تا به جای مکتب به دنبال مواشی مردم بدود و لقمه نانی برای پدر پیر و مادر خمیده‎اش بدست آورد.

آدم خان ده ساله که به تازگی قربانی یکی ازین ماین‎ها شده‎است می‎گوید که در پشت گله با برادرش هدف ماین قرار گرفت که برادرش کشته و خودش یک دست و چشمش را از دست داده‎است.

آدم خان زمانی‎که مواشی را به کوه می‎برد با برادر بزرگش هنگام چاشت می‎خواهد تا خود را به نزدیک چشمه آب برسانند و نان خشک‌شان را با آب‌ تر نمایند.

به‌گفته وی هنگامی‎که برادر بزرگش که هفده سال داشت خواست تا در کنار چشمه آب بنشیند انفجار بزرگ اتفاق افتاد و تاریکی گرد و غبار همه‌جا را فرا گرفت و تنها ناله برادرش را برای چند دقیقه محدود احساس می‎کرد.

آدم خان اکنون در شفاخانه ولایتی غور تحت تداوی قرار دارد اما او دیگر به عنوان فرد معلول زندگی می‎کند.

آدم خان: با برادرم می‎خواستم به کنار آب بنشینیم و نان بخوریم یک بار صدای انفجار شد.
آدم خان: با برادرم می‎خواستم به کنار آب بنشینیم و نان بخوریم یک بار صدای انفجار شد.

​این طفل دست و چشمش راستش را از دست داده‎است.

وی که به سختی سخن می‎گوید اولین ماجرای تلخ زندگی‌اش را این‎گونه بیان می‎کند:

"به دنبال گاوها بودیم چاشت شده بود وقت با برادر خود محمد می‎خواستم به کنار آب بنشینیم و نان بخوریم یک بار صدای انفجار شده و مه خوده کمی دورتر کردم و صدای محمد می‎آمد که ناله می‎کرد. چند ساعت آن‌جا بودیم تا این‎که باز یک نفر برابر شد و ما را بردند."

غلام سخی پدر آدم خان که در کنار بستر پسرش اشک می‎ریزاند می‎گوید، مشکلات خانوادگی وی را مجبور ساخته بود تا اطفال زیر سن‌اش را به مزدوری مردم بگمارد.

وی که در فراق پسر بزرگش و حالت آدم خان کوچک فریاد می‎زند عامل این رویداد را طالبان مسلح که به گفته‎اش همواره از آنان باج می‎گیرند، عنوان می‎کند.

وی می‎گوید:

"خدا خانه‎ای طالب‎ها را خراب کند که خانه مره خراب کردند و بچه‎هایم را مرده تکه تکه کردند مه آدم غریب به کسی بدی نداشتیم و همین طالب‎ها هر وقت به قریه ما می‎آمدند غم جمع می‎کردند گوسفند ۵۰ افغانی، آسیا ۵۰۰ افغانی و دوکان هم ۵۰۰ افغانی جمع کردند باز ماین‎های خوده هم بی‌خبر گور می‎کنند."

با این حال داکتران در شفاخانه ولایتی غور می‎گویند که این طفل جراحات زیادی برداشته است و یک دست و چشمش را نیز از دست داده‎است.

داکتر میرویس لطیف‌زی یکی از داکتران شفاخانه ولایتی غور که وضعیت عمومی این طفل را خوب توصیف می‎کند، می‎گوید که درین اواخر انتقال زخمی‎های ناشی از انفجار ماین‎ها که بیشتر شان غیر نظامیان هستند به شفاخانه ولایتی غور افزایش یافته‎است.

غور
غور

او افزود:

"وضعیت عمومی مریض خوب است اما یک دست و چشم خوده از دست داده و درین اواخر زخمیان ناشی از ماین‎ها که بیشتر شان غیر نظامیان هستند به شفاخانه زیاد شده‎است و اطفال معمولاً که زیاد هستند چون به کوه‌ها همیشه پشت حیوان‎ها هستند و آسیب می‎بینند."

با این حال مسئولان در کمیسیون مستقل حقوق بشر دفتر ولایتی غور هرچند از آمار تلفات اطفال و افراد ملکی چیزی نمی‎گوید اما هدف قرار دادن افراد ملکی را از سوی طرفین درگیر و فرش کردن ماین‎ها را خلاف قواعد جنگی بین‌المللی می‎خوانند.

مبارک رضایی رئیس کمسیون مستقل حقوق بشر درین ولایت که اطفال را در غور یکی از آسیپ‌پذیر ترین قشر جامعه می‎داند از طرفین درگیر می‎خواهد تا از تلفات افراد ملکی جلوگیری کنند.

او افزود:

"تمام طرفین جنگی مؤظف به رعایت قواعد جنگی و بشردوستانه بین‌المللی هستند و ما به عنوان مرجع ناظر و دفاع از حقوق بشر از تمام طرفین درگیر که چی دولت است و چی طالب می‎خواهیم تا این قواعد را در نظر بگیرند و غیر نظامیان و اطفال را هدف قرار ندهند و همچنان فرش کردن ماین‎ها خو اصلاً به هیچ قواعد بین‌المللی جایز نیست."

نا امنی، موجودیت هزاران فرد مسلح خودسر، فقر اقتصادی و عدم دسترسی اطفال به خدمات آموزشی و صحی از عواملی گفته می‎شوند که همواره سبب روی آوردن اطفال به کارهای خطرناک که زندگی‌شان را در خطر می‎اندازد، می‎گردد.

گزارش: قدیر غفوری

XS
SM
MD
LG