بخش زنان سازمان ملل متحد (یو ان ومن) هشدار داده که ادامه محدودیتها بر آموزش زنان و دختران در بخش صحی، میتواند دسترسی حدود ۲۲ میلیون زن و دختر افغان به خدمات صحی را با خطر روبهرو سازد.
سوفیا کالتورپ، رئیس بخش اقدام بشردوستانه این نهاد ملل متحد که اخیراً به افغانستان سفر کرده، هشدار داده که در نتیجه حذف تدریجی زنان از ارائه خدمات صحی و محدودیتهای وضع شده بر آنان، دسترسی زنان و دختران به خدمات صحی با تهدید فزایندهی روبهرو شدهاست.
او افزود که ادامه ممنوعیت آموزش دختران میتواند دختران بیشتری را به سوی ازدواج در سن کودکی سوق دهد و به افزایش مرگومیر مادران منجر شود.
برخی زنان در افغانستان نیز میگویند که اخیراً دسترسیشان به خدمات صحی دشوارتر شده و به مراکز صحی، بهویژه کارکنان صحی زن، دسترسی آسانی ندارند.
زرمینه، یک زن ۳۴ ساله در یکی از روستاهای افغانستان، به رادیو آزادی میگوید که در محل زندهگیشان به هیچ داکتر زن و قابله دسترسی ندارند.
او گفت: "در نزدیکیهای ما داکتر زن و قابله نیست، معاینهخانهها هم بسته اند. ما به شهرهای نزدیک یا کابل رفته نمیتوانیم."
یک زن در ولایت تخار نیز از مشکلات مشابه در دسترسی به خدمات صحی سخن میگوید.
او که به دلیل حساسیت موضوع نخواست نامش در گزارش ذکر شود، میگوید که برای دسترسی به خدمات صحی باید راه طولانی را طی کند.
آرشیف، مراجعه شماری از زنان و کودکان به یک مرکز صحی در کابل. شماری از زنان افغان میگویند که برای دسترسی به خدمات صحی باید راه طولانی را طی کند.
او به رادیو آزادی گفت: "هیچ کلینیکی در محل ما نیست، هیچ کمک و خدماتی برای ما ارائه نمیشود. در نزدیکی ما مرکز صحی نیست و باید یک قسمت راه را پیاده برویم و یک قسمت دیگر را با موتر طی کنیم تا به داکتر یا مرکز صحی برسیم."
الهام، یکی از باشندهگان ولایت غزنی، میگوید که در محل زندهگیشان مرکز صحی و بهویژه داکتران و کارکنان صحی زن وجود ندارد.
او به رادیو آزادی گفت: "در ولسوالی گیرو نه کلینیک صحی وجود دارد، نه قابله، نه نرس و نه هم داکتر. بیشتر مریضان نسایی ولادی در خانه ولادت میکنند. گاهی که موتر شخصی کرایه کردهایم، مریض در نیمه راه وفات کردهاست."
این درحالیست که سوزان فرگوسن، نماینده ویژه بخش زنان سازمان ملل متحد در افغانستان نیز گفته است که تنها در سال جاری، در نتیجه کاهش بودجه کمکها، نزدیک به ۳۰۰ مرکز صحی در افغانستان تعطیل شده یا فعالیت آنها متوقف شدهاست، موضوعیکه بیش از یک میلیون زن و دختر را متأثر ساخته است.
از سوی دیگر، کالتورپ میگوید که از زمان به قدرت رسیدن طالبان در افغانستان در آگست ۲۰۲۱، بیش از ۱۰۰ فرمان صادر شده که زنان و دختران را از حقوقشان محروم کردهاست.
حکومت طالبان که همواره گفته است حقوق زنان و دختران را در چارچوب شریعت اسلامی تأمین میکند، در کنار دیگر محدودیتها بر زنان و دختران، آنان را از آموزش بالاتر از صنف ششم و تحصیل در پوهنتونها منع کرده و محدودیتهای گستردهی بر کار آنان در ادارههای دولتی و نهادهای غیر دولتی وضع کردهاست.