ریچارد بنیت، گزارشگر ویژۀ شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد برای افغانستان میگوید که با گذشت دو نیم سال از تسلط طالبان بر افغانستان، وضعیت حقوق بشر در این کشور در حال بدتر شدن است.
این اظهارات بنیت در گزارش جدید وی در بارۀ "وضعیت حقوق بشر در افغانستان" بیان شده است.
قرار است او این گزارش را که وضعیت حقوق بشر در افغانستان را از سپتامبر ۲۰۲۳ تا پایان جنوری ۲۰۲۴ نشان میدهد، فردا پنجشنبه به مجمع عمومی شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد ارائه کند.
بر اساس این گزارش، طالبان در حمایت از حقوق بشر افغانها ناکام مانده و به ویژه بیاحترامی آنها به حقوق اولیۀ دختران و زنان در جهان بیسابقه بوده است.
طالبان به نقض گسترده حقوق بشر به ویژه نقض حقوق زنان و دختران در افغانستان متهم اند
حکومت طالبان تاکنون واکنشی به این گزارش نشان نداده است، اما پیش از این مدعی شده است که حقوق همه افغانها از جمله دختران و زنان در افغانستان در چارچوب شریعت اسلام تأمین است.
گزارش ریچارد بنیت در مورد وضعیت حقوق بشر در افغانستان میافزاید، وضعیت ناامیدکنندۀ کنونی در افغانستان نه تنها به دلیل وضعیت بشری، بلکه به دلیل نقض گستردۀ حقوق بشر و تبعیض سیستماتیک غیرقابل قبول است.
در این گزارش از جامعۀ جهانی خواسته شده است که مشروعیت روابط با طالبان را به حمایت از حقوق بشر افغانها وابسته سازد و تا زمانی رژیم آنان را به رسمیت نشناسد که احترام به حقوق بشر مطابق به تعریف قوانین بینالملل در عملکردشان مشاهده نشود.
این گزارش میافزاید که حکومت طالبان در برخی زمینههای دیگر نیز به وعدههای خود عمل نکرده است که یکی از نمونههای آن اجرای عفو عمومی است.
در گزارش گزارشگر ویژۀ شورای حقوق بشر ملل متحد در امور حقوق بشر افغانستان، از اقدامات طالبان در بخش امنیت و مبارزه با مواد مخدر به گونۀ نسبی قدردانی شده است، اما همچنین نوشته شده است که در این دستآوردها هم هیچ توجهی به تأمین حقوق بشر نشده است.
بنیت از طالبان خواسته است که به قوانین بینالمللی در زمینۀ حقوق بشر که دولتهای قبلی افغانستان آن را امضا کرده اند، احترام بگذارند.
طالبان با تسلط به قدرت در افغانستان دروازه های مکاتب ثانوی و لیسه دختران را بستند و بعدا زنان و دختران را از رفتن به نهاد های تحصیلات عالی منع کردند
در همین حال برخی از دختران و زنان در افغانستان میگویند، ممنوعیتها و محدودیتهای اعمال شده بر آنها باید پایان یابد، زیرا به گفتۀ آنان، این وضعیت آنها را از هرگونه پیشرفت در همه بخشهای زندگی محروم کرده است.
یک تن آنان که ساکن کابل است و نخواست نامش در گزارش ذکر شود، به رادیو آزادی گفت:
"طالبان از روزی که سرکار آمدند و از روزی که در افغانستان زمام امور را در دست گرفتند در پی آزار و در پی ایجاد مشکلات مختلف برای زنان افغانستان هستند که از بستن دروازههای مکتبها و پوهنتونها و گرفتن کسب و کارشان شروع شده و تا امروز به سرحدی رسیده که آنها را در بیرون از منزلشان دستگیر کرده و به حوزهها منتقل میکنند."
یکی دیگر از زنان در کابل که او نیز نمیخواهد نامش در این گزارش گرفته شود، میگوید که محدودیتهای طالبان از نظر اقتصادی، اجتماعی و روانی به زنان ضربه زده است.
"تاثیرات خیلی منفی بالای ما گذاشته بالای همۀ ما، بالای اقتصاد همه، تنها خانوادهها نی بلکه بالای اقتصاد تمام افغانستان تاثیر خود را گذاشته است."
ریچارد بنیت، گزارشگر ویژۀ شورای حقوق بشر ملل متحد در امور حقوق بشر افغانستان پیش از این در گزارش خود گفته بود که طالبان با سیاستهای برنامهریزی شده، عمداً محدودیتهایی را بر زنان اعمال کرده اند که میتواند جنایت علیه بشریت تلقی شود.