خشکسالی ها در این اواخر بر منافع کشتزارها بسیار ضرررساند، بخاطری که آب دریای هریرود خشکیده
کشمیرخان یکی از آنان که سرپرستی یک خانواده پانزده نفره را در کابل به عهده دارد، روز شنبه ۱۷جنوری به رادیو آزادی گفت که روزانه بین دو تا سه صد افغانی مزد کارگری دریافت می کند، که کفایت مصارف خانه اش را نمی کند:
«هفت ماه میشود که به گونه جبری از پاکستان اخراج شدیم، ماهانه ۹هزار کرایه خانه می دهیم،به غذای کافی دسترسی نداریم یک پسرم عملیات شده است که درهفته یک ونیم هزار افغانی مصرف دارد ،فعلا مصرف زیاد است اما در آمد خوب وجود ندارد.»
خیرالله یکی از دهقانان در ولسوالی غوریان ولایت هرات می گوید خشکسالی های اخیر وضعیت اقتصاد خانوادهاش را تحت تأثیر قرار داده است.
«خشکسالی ها در این اواخر بر منافع کشتزارها بسیار ضرررساند، بخاطری که آب دریای هریرود خشکیده و آب برای زراعت وجود ندارد و حکومت موسسات خیریه هم در این قسمت کمک به دهاقین نمی کند و فعلا متاسفانه اکثر زمین های ما کشت نمیشود.»
این نگرانی ها درحالی مطرح می شود که دفتر هماهنگی امور بشردوستانه سازمان ملل متحد (اوچا) هشدار داده است که افغانستان با چندین بحران همزمان از جمله خشکسالی شدید، بازگشت گسترده مهاجران از ایران و پاکستان و کاهش چشمگیر بودجه کمک های بشری روبرو است.
بیشتر در این باره: با کاهش کمک های بشری و فقر؛ ۵ میلیون کودک افغان با تهدید جدی سوءتغذی مواجه اندایندریکا راتوات، هماهنگکننده امور بشری سازمان ملل متحد، در پیامی ویدیویی که روز جمعه ۱۶جنوری در شبکه ایکس منتشر شده،گفته است که کاهش بودجه باعث تعطیلی صدها مرکز صحی و تغذیهای در سراسر کشور شده و دسترسی مردم به خدمات حیاتی را به شدت محدود کرده است.
به گفته او، ۴۰۰ مرکز صحی تعطیل شدهاند که بیش از سه میلیون نفر را که به این خدمات وابسته بودند، تحت تأثیر قرار داده است.
همچنین در این پیام ویدیویی آمده است که بسته شدن ۳۰۰ مرکز سوء تغذیه، بیش از ۸۰ هزار نفر از جمله کودکان، مادران شیرده و سایر گروه های آسیبپذیر را متضرر کرده است.
دراین حال کارشناسان امور مهاجرت و امور اجتماعی به این باور اند، که کمک های بشردوستانه برای کاهش فوری فشار بر مردم حیاتی است؛اما برای حل دایمی معضل مردم در افغانستان جامعه جهانی باید در تفاهم با نهاد های محلی ازطریق ایجاد زیرساخت های کوچک زمینه کار را به مردم فراهم سازد.
عبدالرازق عدیل یکی از این کارشناسان به رادیو آزادی گفت :
کمک های بشری فقط مانند یک مسکن موقت عمل میکند، نه دایمی
«راهکار قناعت بخش این است که بودجه باقی مانده صرف زیرساخت های کوچک اشتغال زایی شود تا مردم بتوانند در برابر خشکسالی مقاومت نمایند وهمچنان هماهنگی میان نهادهای بین المللی و ساختارهای محلی برای جلوگیری از معضل بیکاری بسیار حیاتی است، جامعه جهانی باید بپذیرد که بدون سرمایه گذاری در زیرساخت های پایه، مثل سیستم های آبیاری برای مقابله با خشکسالی، کمکهای بشری فقط مانند یک مسکن موقت عمل میکند، نه دایمی وهرسال نیاز به بودجه بیشتر خواهد بود.»
نگرانی ها از بحران های مختلف از جمله کاهش بودجه و بسته شدن مراکز صحی و تغذیه ای درحالی مطرح می شود که بتازگی جان ایلیف، رئیس برنامۀ جهانی غذای سازمان ملل متحد(دبلیو اف پی) به خبرگزاری فرانسپرس گفته که در ۱۲ ماه آینده، حدود پنج میلیون کودک افغان با خطر جدی سوءتغذیه مواجه اند.
دفتر هماهنگی امور بشردوستانهٔ سازمان ملل متحد (اوچا) اخیرا گفت که در سال جاری میلادی حدود ۲۱.۹ میلیون نفر در افغانستان به کمک های بشردوستانه نیاز خواهند داشت.
پیش از این سازمان خوراک و زراعت ملل متحد (FAO) در۶ جنوری هشدار داد که سطح پایین غیرمعمول برفباری و بارندگی در زمستان جاری درافغانستان، در ماههای آینده تأثیرات جدی بر منابع آب، زراعت و امنیت غذایی خواهد گذاشت.
با توجه به این مشکلات در افغانستان، نهاد ها موسسات بین المللی هریک بطور جداگانه برای ارائه کمک های نجاتبخش و خدمات اساسی به مردم افغانستان خواستار صدها میلون دالر بودجه شده اند.